کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
رجله پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
یربوزه
لغتنامه دهخدا
یربوزه . [ ی َ زَ/ زِ ] (ترکی ، اِ) رجله (بقلة الحمقاء). (از تذکره ٔداود ضریر انطاکی ج 1 ص 350). و رجوع به یربوز شود.
-
تخزیع
لغتنامه دهخدا
تخزیع. [ ت َ ] (ع مص ) بریدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد). || خزع فلاناً ظلع فی رجله ؛ بازداشت او را از رفتار. (اقرب الموارد). || تقسیم کردن . (المنجد).
-
احمق
لغتنامه دهخدا
احمق . [ اَ م َ ] (ع ن تف ) بسیارحمق تر.- امثال : احمق من ابی غبشان . احمق من الضبع . احمق من جحی . احمق من دُغة . احمق من رجلة . احمق من عقعق .احمق من هَبَنَّقَة . رجوع به هَبَنَّقَة شود.
-
بوخل
لغتنامه دهخدا
بوخل . [ خ َ ] (اِ) خرفه را گویند که بعربی بقلةالحمقاء خوانند. (برهان ). خرفه . بوخله . (انجمن آرا) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). فرفخ . بقلةالحمقاء. رجله . پرپهن . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به بوخله شود.
-
خراش
لغتنامه دهخدا
خراش . [ خ َ ] (اِخ ) ابن عبداﷲ زبیر او از جابر و جابر از ابن عباس این حدیث مرفوع را نقل می کند: اذا استلقی احدکم فلایضع رجله علی اخری . (از لسان المیزان ج 2 ص 396).
-
خنب
لغتنامه دهخدا
خنب . [خ َ ن َ ] (ع مص ) مبتلا شدن به بیماری بینی . || لنگ شدن . منه : خنب فلان . || هلاک شدن . منه : خنب فلان . || سست شدن پای . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). منه : خنب رجله .
-
عجازة
لغتنامه دهخدا
عجازة. [ ع ِ زَ ] (ع اِ) بالشچه که زنان بر سرین بندند تا فربه نماید. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || انگشت پنجم مرغ . (منتهی الارب ). دائرة الطائر التی یضرب بها و هی کالاصبع فی باطن رجله . (اقرب الموارد).
-
دندان تیزه
لغتنامه دهخدا
دندان تیزه . [ دَ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) بقلةالمبارکه را دندان تیزه خوانند و تخم پرپهن و فرفین و به تازی معرب بکنند فرفخ خوانند و بقلةالحمقاء و رجلة. (الابنیه عن حقایق الادویه ). تخم خرفه . رجوع به بقلةالمبارکه و خرفه شود.
-
طالانیون
لغتنامه دهخدا
طالانیون . (اِ) بعضی آن را ابرون برّی و بعضی رجل الریه نامند. نباتی است ساق آن شبیه بساق رجله ، و برگ آن نیز شبیه ببرگ آن ، و نزدیک برگی از برگهای آن شاخه ای میروید منشعب به شش شعبه ، یا هفت شعبه ، همه مملو از برگهای ریزه ، و چون برگهای آن ریخته شود،...
-
بیخله
لغتنامه دهخدا
بیخله . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) بمعنی بخله است . (اوبهی ) (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ). خرفه . قرفخ . رجله . بقلةالحمقاء. مویز. آب محله . تخمگان . پرپهن . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی ) (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به خرفه و پرپهن شود.
-
تنسف
لغتنامه دهخدا
تنسف . [ ت َ ن َس ْ س ُ ] (ع مص ) هر دو دست گرفته بپای خود لغزانیدن حریف را در کشتی ، یقال : تنسف فی الصراع ؛ اذا قبض بیدیه ثم عرض له رجله لیعثره . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
-
رجل
لغتنامه دهخدا
رجل . [ رَ ج ُ ] (ع اِ) مقابل زن . (از اقرب الموارد). مرد مقابل زن یعنی وقتی که بالغ شده محتلم گردد،و یا از وقتی که متولد میشود اطلاق رجل بر آن میگردد. (از آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). جنس نر از بنی آدم آنگاه که از بچگی به بلوغ رسد. (از ت...
-
رجل
لغتنامه دهخدا
رجل . [ رَ ج َ ] (ع ص ، اِ) فرس رجل ؛ اسب گذاشته بر گروه اسبان . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). خیل رجل ، کذلک . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). اسب یله شده در میان گروه اسبان ، و کذاخیل رجل . (از اقرب الموارد). || موی میان فروهشته و مرغول . (منتهی ال...
-
رجل
لغتنامه دهخدا
رجل . [ رَ ج ِ ] (ع ص ، اِ) رَجَل . رجل الشعر. مرد فروهشته موی و یا آنکه موی وی میان فروهشته و مرغول باشد. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). آنکه موی او میان فروهشته و مرغول باشد. (از اقرب الموارد). موی فروهشته . خلاف جعد. (غیاث اللغات ).و رجوع به رجل ا...
-
قاموس
لغتنامه دهخدا
قاموس . (ع اِ) میانه ٔ دریا. (منتهی الارب ) (غیاث ) (مهذب الاسماء) (آنندراج ): سأل رسول اﷲ عن الجزر و المد، فقال ملک علی قاموس البحر اذا وضع رجله فیه فاض و اذا رفعها غاض . || معظم دریا. (منتهی الارب ). گودترین جای دریا. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). ||...