کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
نادر گیر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
تپه نادر
لغتنامه دهخدا
تپه نادر. [ ت َپ ْ پ َ دِ ] (اِخ ) دهی از دهستان پائین ولایت است که در بخش فریمان شهرستان مشهد و در شصت و چهار هزارگزی خاوری فریمان و چهار هزارگزی باختر راه مالرو عمومی شاهین گرماب به خارزار واقع است کوهستانی و معتدل است و111 تن سکنه دارد. آب آن از ق...
-
نادر افتادن
لغتنامه دهخدا
نادر افتادن . [ دِ اُ دَ ](مص مرکب ) تنها افتادن . جالب واقع شدن : چنان نادر افتاده در روضه ای که بر لاجوردی طبق بیضه ای . سعدی . || کمتر اتفاق افتادن . به ندرت پیش آمدن : نادر افتد که یکی دل به وصالت ندهدیا کسی در بلد کفر مسلمان ماند.سعدی .
-
نادر اکبرآبادی
لغتنامه دهخدا
نادر اکبرآبادی . [ دِ رِ اَ ب َ ] (اِخ ) مؤلف تذکره ٔ صبح گلشن اسم او را نادر حسن اکبرآبادی نوشته و این دو بیت را از او نقل کرده است :بسته ٔزنار خوبان را به ایمان کار نیست حلقه ٔ زلف پریرویان کم از زنار نیست هر که شد مقتول ابرویت حیات خضر یافت آب حی...
-
نادر اوفتادن
لغتنامه دهخدا
نادر اوفتادن . [ دِ دَ ] (مص مرکب )نادر افتادن . رجوع به نادر افتادن شود : دوران تو نادر اوفتاده ست کاین حسن خدا به کس نداده ست .سعدی .
-
نادر تبریزی
لغتنامه دهخدا
نادر تبریزی . [ دِ رِ ت َ ] (اِخ ) کلب علی متخلص به نادرا یا نادر از شاعران عهد صفویه است . نصرآبادی آرد: او هم زرگر و نقاش بوده و از تبارزه ٔ عباس آباد است اما گویا اصلش اصفهانی است . از اشعار اوست :هشدار کزین جهان دون باید رفت چون آمده ای ببین که چ...
-
نادر دامغانی
لغتنامه دهخدا
نادر دامغانی . [ دِ رِ ] (اِخ ) صاحب صبح گلشن آرد: «معروف به ملانادر دامغانی است و زبانش گویا به الفاظ نادر معانی است . از اشعار اوست :کارسازان جهان از کار خود بیچاره اندسیل نتواند که شوید گرد از رخسار خویش )) .
-
نادر کشمیری
لغتنامه دهخدا
نادر کشمیری . [ دِ رِ ک َ ] (اِخ ) از شاعران فارسی گوی کشمیر است و این بیت را مؤلف نگارستان سخن از او نقل کرده :ما را به سیر لاله و گل دل نمی کشدای چهره ٔ بهارفریب تو باغ ما.رجوع به نگارستان سخن ص 115 شود.
-
نادر مازندرانی
لغتنامه دهخدا
نادر مازندرانی . [ دِ رِ زَ دَ ] (اِخ ) میرزا اسداﷲ متخلص به نادر از شاعران قرن سیزدهم است . مولدش قریه ٔ شهر خواست از قرای اشرف مازندران است سالها در اصفهان به تحصیل علوم ادبی و حکمت پرداخته است . هدایت در ریاض العارفین آرد: در آغاز رسالاتی در قدح ص...
-
نادر محمد
لغتنامه دهخدا
نادر محمد. [ دِ م ُ ح َم ْ م َ ] (اِخ ) چهارمین فرمانروا از سلسله ٔ امرای جانی یا هشترخانی بخاراست . وی از سال 1050 تا 1057 هَ . ق . بر ولایات سمرقند و بخارا و فرغانه و بدخشان و بلخ حکومت کرد و به سال 1061 درگذشت . (طبقات سلاطین اسلام ص 245 و 246).
-
نادر نصیرآبادی
لغتنامه دهخدا
نادر نصیرآبادی .[ دِ رِ ن َ ] (اِخ ) سیدنجم الدین حسین بن سیدقمرالدین ، از پارسی گویان هند است و به روایت مؤلف شمع انجمن در قریه ٔ ایته از توابع نصیرآباد به دنیا آمده است . در شعر و علوم متداوله از شاگردان شاه سلامت اﷲ کشفی است . این ابیات در شمع ان...
-
جستوجو در متن
-
حجةالاسلام تبریزی
لغتنامه دهخدا
حجةالاسلام تبریزی . [ ح ُج ْ ج َ تُل ْ اِ م ِ ت َ ] (اِخ ) میرزا اسماعیل پسر سوم حجةالاسلام آخوند ملامحمد ممقانی بن الحسین التبریزی الممقانی است . پس از برادرش حجةالاسلام میرزا محمدتقی در تبریز از مراجع بزرگ شیخیه بود. فقیه و محدث و ادیب و شاعر و بسی...
-
مقامر
لغتنامه دهخدا
مقامر. [ م ُ م ِ ] (ع ص ) به گرو بازنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). قمارباز و حریف . (آنندراج ) (غیاث ).قمارکننده . قمارباز. (از ناظم الاطباء) : به یک اندازه اند بر در بخت مرد فرهنگ با مقامر و شنگ . ناصرخسرو.قمر شد با سر زلفش م...
-
نادره
لغتنامه دهخدا
نادره . [ دِ رَ / رِ ] (از ع ، ص ، اِ) بی مانند. (فرهنگ نظام ). مرد بی نظیر و بی مانند. (ناظم الاطباء) : این سلطان ماامروز نادره ٔ روزگار است . (تاریخ بیهقی ص 397). || طرفه . طریفه . جالب : این خاتون را عادت بود که سلطان محمود را غلامی نادر و کنیزکی ...
-
غریب
لغتنامه دهخدا
غریب . [ غ َ ] (ع ص ) هر چیزی نادر و نو.(منتهی الارب ) (آنندراج ). نادر. (غیاث اللغات ) (منتهی الارب ). عجیب و نادر. (فرهنگ نظام ). شگفت . عجیب و غیر مأنوس . (المنجد). بدیع. تازه . طرفه : غریب آهوئی آمدم در کمندکه از بند جست و مرا کرد بند. فردوسی (ا...