کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کویه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
کویه
لغتنامه دهخدا
کویه . [ ی َ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش رودسر است که در شهرستان لاهیجان واقع است و 453 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).
-
کویه
لغتنامه دهخدا
کویه . [ ی َ / ی ِ ] (اِ) گیاهی باشد شیرین که مردمان خورند. (برهان )(آنندراج ). گیاهی شیرین و مأکول . (ناظم الاطباء).
-
کویه
لغتنامه دهخدا
کویه . [ ی َ / ی ِ ] (پسوند) مزید مؤخر امکنه : رستم کویه . کرکویه . (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
-
کویه
واژهنامه آزاد
کجا/ در چه مکانی
-
واژههای مشابه
-
چاه کویه
لغتنامه دهخدا
چاه کویه . [ ی ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان کوهستان بخش داراب شهرستان فسا که در 90 هزارگزی خاور داراب واقع شده . کوهستانی و سردسیر است و 1004 تن سکنه دارد. آبش از چشمه ، محصولش انجیر، مویز، گل سرخ ، توتون ، بادام و گردو، شغل اهالی باغبانی و قالی بافی...
-
جستوجو در متن
-
دیر جص
لغتنامه دهخدا
دیر جص . [دَ رِ ج َص ص ] (اِخ ) در حدود قم از ناحیت ری تا جوسق : داودبن عمران اشعری به دو فرسخ از دیرجص که فرا پیش قم است . چون حدیث دیرجص در میان آمد شاید که در بنا کردن آن آنچه روایت کرده اند گفته شود چنین گویند که در کتاب سیرملوک عجم مسطور است که ...
-
خان
لغتنامه دهخدا
خان . (اِخ ) نام موضعی به اصفهان میباشد. یاقوت آرد: این کلمه عجمی الاصل است و در آن زبان اطلاق به منازلی میشود که سوداگران در راه بدان سکونت میکنند. کاروانسرای مشهور چنین است که ابواحمد محمدبن عبد کویة الخانی الاصفهانی بدانجا منسوب است ، ولی این شهرت...
-
خزران
لغتنامه دهخدا
خزران . [ خ َ زَ ] (اِخ ) نام کسانی که در ساحل دریای آسکون سکنی دارند. خزر. (از ناظم الاطباء). رجوع به خزر شود.- دریای خزران ؛ دریای خزر. دریای جرجان .بحر طبرستان . رجوع به دریای خزر شود. در آنندراج و انجمن آرای ناصری آمده است : دریای مازندران ورزاه...
-
محظور
لغتنامه دهخدا
محظور. [ م َ ] (ع ص ) ممنوع . قدغن شده . حرام کرده شده . منعکرده شده . (غیاث ). قدغن . مانع. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). حرام . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) : تباه کردن صورتها و آفریده ها در شرع و در حکمت محظور است . (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص 58). م...