کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
پسند کردن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
ملامت پسند
لغتنامه دهخدا
ملامت پسند. [ م َ م َ پ َ س َ ] (نف مرکب ) آنکه سرزنش را می پسندد. آنکه شنیدن ملامت را دوست دارد. آنکه کارهای زشت و ملامت انگیز کند : سه کس را شنیدم که غیبت رواست وزین درگذشتی چهارم خطاست یکی پادشاهی ملامت پسندکزو بر دل خلق یابی گزند.سعدی (بوستان ).
-
پسند آمدن
لغتنامه دهخدا
پسند آمدن . [ پ َ س َ م َ دَ ] (مص مرکب ) خوش آمدن . مطبوع افتادن . مقبول گشتن . گزیده آمدن . احساب . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ) : نیاید جهان آفرین را پسندبفرجام پیچان شویم از گزند. فردوسی .چو بشنید رومی پسند آمدش سخنهای او سودمند آمدش . فرد...
-
پسند بودن
لغتنامه دهخدا
پسند بودن . [ پ َ س َ دَ ] (مص مرکب ) مطبوع بودن . مقبول بودن : پسند باشد مر خواجه را پس از ده سال که بازگردد پیر و پیاده و درویش . رودکی .شب تیره و پیل جسته ز بندتو بیرون شوی کی بود این پسند. فردوسی .چنین گفت کیخسرو هوشمندکه هر چیز کان نیست ما را پس...
-
پسند شدن
لغتنامه دهخدا
پسند شدن . [ پ َ س َ ش ُ دَ ](مص مرکب ) مقبول افتادن . مطبوع گردیدن : چو خواهی که بانوی ایران شوی بگیتی پسند دلیران شوی ... فردوسی .بزد گرز و بشکست زنجیر و بندچنین زخم زان نامور شد پسند.فردوسی .
-
خالق پسند
لغتنامه دهخدا
خالق پسند. [ ل ِ پ َ س َ ] (ن مف مرکب ) مورد پسند خالق . خداپسند.
-
خبره پسند
لغتنامه دهخدا
خبره پسند. [ خ ِ / خ ُ رَ / رِ پ َ س َ ] (ن مف مرکب ) آنچه مورد تأیید اهل فن باشد. آنچه آنرا کارشناسان بپسندند. || مجازاً هرچیز نیکو از افراد یک نوع را گویند. فرد اعلی . فرد خوب . فرد کامل یکنوع .
-
خدای پسند
لغتنامه دهخدا
خدای پسند. [ خ ُ پ َ س َ ] (ن مف مرکب ) خداپسند. مورد پسند خدا. مقبول خدای . آنچه را که خدای بپسندد : چون رسیدم بتخت و تاج بلندکارهایی کنم خدای پسند.نظامی .
-
تغافل پسند
لغتنامه دهخدا
تغافل پسند. [ ت َ ف ُ پ َ س َ ] (نف مرکب ) تغافل پیشه . تغافل شعار. (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تغافل شیوه . تغافل دستگاه . (آنندراج ). غافل و بی خبر. (ناظم الاطباء). از اسمای محبوب است . (آنندراج ) : حیران بی نیازی خوبان کسی مبادچون شد دل از نگاه تغا...
-
خلق پسند
لغتنامه دهخدا
خلق پسند. [ خ َ پ َ س َ ] (ن مف مرکب ). مورد پسند خلق . مورد علاقه ٔ مردم .
-
خواری پسند
لغتنامه دهخدا
خواری پسند. [ خوا / خا پ َ س َ ] (نف مرکب ) قبول کننده ٔ خواری . کنایه از مردم پست و دون .
-
خویشتن پسند
لغتنامه دهخدا
خویشتن پسند. [ خوی / خی ت َ پ َ س َ ] (نف مرکب ) خودپسند. متکبر. خودخواه .
-
خیانت پسند
لغتنامه دهخدا
خیانت پسند. [ ن َ پ َ س َ ] (نف مرکب ) دوستدار خیانت . آنکه از خیانت روگردان نیست : شنیدم که با بندگانش سر است خیانت پسند است و شهوت پرست .سعدی (بوستان ).
-
دانش پسند
لغتنامه دهخدا
دانش پسند. [ ن ِ پ َ س َ ] (نف مرکب ) پسندکننده ٔ دانش . پسند علم کننده : ز فرهنگ آن شاه دانش پسندشد آواز یونان بدانش بلند. نظامی .|| (ن مف مرکب ) که پسند علم افتد. مقبول دانش قرارگرفته .
-
حق پسند
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) [عربی. فارسی] haqpasand ۱. کاری که خدا ازآن راضی باشد.۲. (صفت فاعلی) کسی که راستی و درستی را میپسندد.
-
دل پسند
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) [مجاز] delpasand پسندیده؛ مرغوب؛ آنچه انسان بپسندد و از آن خوشش بیاید.