کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مَّعِينٍ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
معين
دیکشنری عربی به فارسی
مخصوص , ويژه , خاص , بخصوص , مخمص , دقيق , نکته بين , خصوصيات , تک , منحصر بفرد , معين , اخص
-
معین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] ma'in ۱. جاری؛ روان.۲. آب چشمه که بر روی زمین جاری شود.
-
معین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] mo'in یاریکننده؛ یار؛ مددکار.
-
معین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] mo'ayyan مخصوص و مقررشده؛ مشخص؛ معلوم.
-
معین
دیکشنری فارسی به عربی
حريص , حليف , قابل للتعيين , مساعد , معين , موکد
-
معین
واژهنامه آزاد
یاریگر.
-
معین
واژهنامه آزاد
یار و یاور
-
معین شدن
واژگان مترادف و متضاد
۱. تعیین شدن، برقرار شدن ۲. مشخص شدن، معلومشدن، آشکار شدن
-
معین کردن
واژگان مترادف و متضاد
۱. تعیین کردن ۲. مقرر داشتن، قرار دادن
-
معینالدین
فرهنگ نامها
(تلفظ: moeinoddin) (عربی) کمک کننده و یاور دین ؛ (در اعلام) لقب شیخ احمد جام مشهور به ژنده پیل .
-
معینرضا
فرهنگ نامها
(تلفظ: moein rezā) (عربی) کمک کننده و یاور رضا؛ (به مجاز) دوستدار و محب امام رضا (ع) .
-
واجب معین
لغتنامه دهخدا
واجب معین . [ ج ِ ب ِ م ُ ع َی ْ ی َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) واجب به اعتبار نفس وجوب دو قسم است : واجب معین ، واجب مخیر. واجب معین چیزی است که به امری واحدو معین تعلق گیرد مانند نماز. (از کشاف اصطلاحات الفنون ). وجوب اگر به امری معین تعلق گیرد آن ر...
-
دفتر معین
فرهنگ فارسی معین
[ ع . ] ( ~ مُ) (اِمر.) از دفترهای تجارتی که در آن حساب ها به طور تفکیک در صفحه های جداگانه ثبت و نگه داری می شود.
-
ماء معین
لغتنامه دهخدا
ماء معین . [ ءِ م َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) آب روان . (از منتهی الارب ). آب روان روشن و پاک . (ناظم الاطباء، ذیل «معین »). آب روان و پاک . (فرهنگ فارسی معین ، ذیل «ماء») : ز کافور واز مشک و ماء معین درخت بهشت و می و انگبین . فردوسی .خداوند جوی می و...
-
معین استرآبادی
لغتنامه دهخدا
معین استرآبادی . [ م ُ ن ِ اِ ت َ ] (اِخ ) از شعرای قرن دهم هجری است . در مشهد مقدس اقامت گزید و به سال 976 هَ . ق . عازم حج گردید و از آنجا سوار بر کشتی رهسپار هندوستان شد اما کشتی دچار طوفان گردید و اهل کشتی همه غرق شدند. وی به سبب تألیف رساله ٔ «...