کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فِرَاقُ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
هِجر و فَراق
فرهنگ گنجواژه
دوری.
-
واژههای همآوا
-
فراغ
واژگان مترادف و متضاد
۱. آسانی، آسایش، آسودگی، استراحت، راحت ۲. خلاص، رهایی، نجات ۳. اتمام
-
فراق
واژگان مترادف و متضاد
جدایی، دوری، مفارقت، مهجوری، هجر، هجران ≠ وصال
-
فراغ
لغتنامه دهخدا
فراغ . [ ف َ ] (ع مص ) پرداختن . (منتهی الارب ) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی ). پرداخته شدن . (تاج المصادر بیهقی ). فارغ شدن . (مصادر زوزنی ) : همی بود یک ماه با درد و داغ نمی جست یک دم ز انده فراغ . فردوسی .آنچه به فراغ دل بازگردد بباید نبشت . (...
-
فراغ
لغتنامه دهخدا
فراغ . [ ف ِ ] (ع اِ) برآمدن گاه آب از میان دلو از میان دسته . (منتهی الارب ). ناحیتی از دلو که آب از آن فروریزد. (اقرب الموارد). || اسب نیکو و گشاده رفتار. (منتهی الارب ). اسب نیکوی گشاده رفتار و هر چارپای دیگر. (اقرب الموارد). || تنگ بار. (منتهی ال...
-
فراغ
لغتنامه دهخدا
فراغ . [ ف ُ ] (اِ) فروغ و روشنایی چراغ و آتش و مانند آن . (برهان ). فروغ . رجوع به فروغ شود.
-
فراغ
لغتنامه دهخدا
فراغ . [ ف ُ ] (ع اِ)آب منی را گویند و آن آبی است که در هنگام احتلام و جماع و استمناء از مردم برآید. (برهان ). فُراغة. آب مرد و آن نطفه است . (اقرب الموارد از لسان العرب ).
-
فراغ
لغتنامه دهخدا
فراغ .[ ف ِ ] (اِ) باد سرد تابستان . (برهان ) : از هر سویی فراغ به جان توبسته یخ است پیش چوسندانا.(منسوب به ابوالعباس ).صاحب برهان قاطع برای اینکه این شاهد واحد را قدری تعدیل کند فراغ را «باد سرد تابستانی » معنی کرده است . نه در زبان فارسی و نه در زب...
-
فراق
لغتنامه دهخدا
فراق . [ ف ِ / ف َ ] (ع مص ) جدایی . دوری . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). از یکدیگر جدا شدن . (زوزنی ) (منتهی الارب ). از هم جدا شدن . به فتح هم آمده است : هذا فراق بینی و بینک . (قرآن 78/18). (اقرب الموارد). مقابل وصال : به وصال اندر ایمن بدم از گش...
-
فراغ
فرهنگ فارسی معین
(فُ) [ ع . ] (اِ.) روشنایی ، فروغ .
-
فراغ
فرهنگ فارسی معین
(فَ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) فارغ شدن ، دست از کار کشیدن . 2 - در فارسی به معنی آسوده شدن . 3 - (اِمص .) آسایش ، آسودگی .
-
فراغ
فرهنگ فارسی معین
(فِ) [ ع . ] (اِ.) (اِ.) ظرف بزرگ ، قدح بزرگ .
-
فراق
فرهنگ فارسی معین
(فِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) جدا شدن ، دور شدن . 2 - (اِمص .) جدایی ، دوری .
-
فراغ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: فَراغ] fa(e)rāq = فراغت〈 فراغ بال: (اسم مصدر) [مجاز] آرامش؛ آسایش؛ آسودگی خاطر.
-
فراغ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] ferāq ۱. اسب نیکو و گشادهرفتار.۲. باد سرد تابستان.