کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
عَفَا پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
عَفَا
فرهنگ واژگان قرآن
عفو کرد -گذشت (کلمه عفو به معناي محو اثر است ، و کلمه مغفرت به معناي پوشاندن است )
-
واژههای مشابه
-
عفا
لغتنامه دهخدا
عفا. [ ع َ ](ع اِ) زمین و شهر غفل که در وی پی کسی نیامده باشد. (منتهی الارب ). شهری که اثری از ملک برای کسی در آن نباشد. (از اقرب الموارد). زمینی که کسی در آن نرفته و آثار آبادی در وی نبود. (ناظم الاطباء). || خرکره . (منتهی الارب ). بچه ٔ حمیر را نام...
-
عفا
لغتنامه دهخدا
عفا. [ ع ِ ] (ع اِ) خرکره . (از اقرب الموارد). رجوع به عَفا شود.
-
واژههای همآوا
-
عفا
لغتنامه دهخدا
عفا. [ ع َ ](ع اِ) زمین و شهر غفل که در وی پی کسی نیامده باشد. (منتهی الارب ). شهری که اثری از ملک برای کسی در آن نباشد. (از اقرب الموارد). زمینی که کسی در آن نرفته و آثار آبادی در وی نبود. (ناظم الاطباء). || خرکره . (منتهی الارب ). بچه ٔ حمیر را نام...
-
عفا
لغتنامه دهخدا
عفا. [ ع ِ ] (ع اِ) خرکره . (از اقرب الموارد). رجوع به عَفا شود.
-
افاً
لغتنامه دهخدا
افاً. [ اَ فَن ْ ] (ع اِ) ج ِ اَفاة.(ناظم الاطباء). گوسپندان . اَفاءَة یکی ِ آن . (منتهی الارب ). || ابری که ببارد و برود. (منتهی الارب ). پاره های ابر. یکی ِ آن افاة. (اقرب الموارد).
-
جستوجو در متن
-
غفرة
لغتنامه دهخدا
غفرة. [ غ ِ رَ] (ع مص ) غفرةِ خدا ذنب کسی را، آمرزیدن و پوشیدن گناه او را. (از منتهی الارب ): غفر اﷲ ذنبه غفراً و غِفرَةً حسنة؛ غطی علیه و عفا عنه . (از تاج العروس ).
-
واسط نجد
لغتنامه دهخدا
واسط نجد. [ س ِ طِ ن َ ] (اِخ ) نام موضعی است مذکور در شعر ذیل از خداش بن زهیر شاعر عرب : عفا واسط اکلاؤه فمحاضره الی حیث نهیاسیله فصدائره .(معجم البلدان ).
-
ذوکلاف
لغتنامه دهخدا
ذوکلاف . [ ک ُ ] (اِخ ) وادیی است از اعمال مدینة. ابن مقبل راست :عفا من سلیمی ذوکلاف فمنکف مبادی الجمیع الغیظ و المتصیف .(معجم البلدان یاقوت ) (المرصع ابن الاثیر).
-
ذوهاش
لغتنامه دهخدا
ذوهاش . (اِخ ) موضعی است در شعر شمّاخ : فأیقنت أن ذاهاش منیتها.و زهیر گوید : عفا من آل فاطمة الجواءُفیمن فالقوادم فالحاءُفذوهاش فمیث عریتنات عفتها الریح بعدک و السماء.
-
عفاء
لغتنامه دهخدا
عفاء. [ ع َ ] (ع اِمص ) پوشیدگی و ناپدیدگی . (منتهی الارب ). کهنگی و هلاکت . (از اقرب الموارد). || (اِ) خاک . (منتهی الارب ). تراب . (اقرب الموارد). در شتم و ناسزا گویند: علیه العفاء. (از منتهی الارب ). خاک که اثر را بپوشاند: علی الدنیا بعدک العفاء. ...
-
عفاء
لغتنامه دهخدا
عفاء. [ ع ِ ] (ع اِ) خرکره . (منتهی الارب ).بچه ٔ حمیر را نامند و گفته اند یرنعام است . (فهرست مخزن الادویه ). عَفاء. عفا. رجوع به عفا و عفاء شود.- ابوالعفاء ؛ حمار. (اقرب الموارد). کنیه ٔ خر. (ناظم الاطباء).|| انبوهی پشم شتر و پر شترمرغ و جز آن . (م...