کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ایصر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
ایصر
لغتنامه دهخدا
ایصر. [ اَ ص َ ] (ع اِ) (از «اص ر») رسن کوتاه که دامن خیمه بدان به میخ بربندند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). آن رسن که دامن خیمه بدان بازبندند. (مهذب الاسماء). || گیاه و گلیمی که در آن گیاه پر کرده اند.ج ، ایاصر. (منتهی الارب ) (آنندراج ...
-
واژههای همآوا
-
عیصر
لغتنامه دهخدا
عیصر. [ ع َ ص َ ] (اِخ ) نام جایی است . (از منتهی الارب ).
-
عیثر
لغتنامه دهخدا
عیثر. [ ع َ ث َ ] (ع اِ) عیثر الشی ٔ؛ ذات چیزی و کالبد آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد از لسان ). || نشان خفی . (منتهی الارب )(آنندراج ) (ناظم الاطباء). اثر مخفی : مالقیت لهم أثرا و لا عیثرا؛ از آنها نه اثری و نه نشان مخفیی دیدم . (ا...
-
ایسر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، مقابلِ ایمن] [قدیمی] 'a(e)ysar ۱. چپ؛ طرف چپ؛ سمت دست چپ.۲. (صفت) آسانتر.
-
ایسر
لغتنامه دهخدا
ایسر. [ اَ س َ ] (ع ن تف ) آسان تر. || (اِ) جانب چپ . (آنندراج ) (غیاث اللغات ) (از ناظم الاطباء). ج ، ایاسر. (مهذب الاسماء). و یسار و ایسر عالم سفلی را خواهد. (حکمت اشراق ص 280). || خجسته تر. (ناظم الاطباء).
-
جستوجو در متن
-
اصار
لغتنامه دهخدا
اصار. [ اِ] (ع اِ) میخ طناب . (اقرب الموارد). میخ طناب خیمه .(منتهی الارب ) (آنندراج ). اصارة. ایصر. || حشیش . (اقرب الموارد). گیاه . (منتهی الارب ). اصارة. ایصر. || رسن کوتاه که بدان دامن خیمه به میخ بربندند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). رسن که دامن خ...
-
عصر
لغتنامه دهخدا
عصر. [ ع َ ص َ] (ع اِ) بامداد. || شبانگاه . (منتهی الارب ). از عَشی ّ تا سرخ شدن آفتاب . (از اقرب الموارد). || نماز دیگر. || زندان . || گروه و قبیله . || باران ریزان . عطیه . (منتهی الارب ). عَصْر. و رجوع به عَصْر شود. || پناه جای و جای رهایی . (منته...
-
حشیش
لغتنامه دهخدا
حشیش . [ ح َ ] (ع اِ) گیاه خشک . (دهار) (مهذب الاسماء). گیاه خشک و شبیه به خشک شده نباتیست که بر روی زمین پهن نبوده باساق باشد و بحد ثمنش نرسد. اصار. ایصر. تن . || در استعمال شعرای فارسی زبان مطلق گیاه : ای خواجه با بزرگی اشغال چی ترابرگیر جاخشوک و ب...