کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اصاد پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
اصاد
لغتنامه دهخدا
اصاد. [ اِ ] (اِخ ) نام آبی بود که در آنجا مسابقه ٔ داحس و غبراء روی داد. داحس اسب قیس بن زهیر عبسی و غبراء اسب حذیفةبن بدر فزاری بود و سرانجام جنگ معروف داحس و غبراء در نتیجه ٔ این رهان بوقوع پیوست . || و ذات الاصادیا ذوالاصاد نیز نام دو موضع دیگر ا...
-
اصاد
لغتنامه دهخدا
اصاد. [ اِ ] (ع اِ) ج ِ اُصْدَة. (قطر المحیط) (اقرب الموارد). رجوع به اصدة شود.
-
اصاد
لغتنامه دهخدا
اصاد. [ اِ ] (ع اِ) مغاکی میان کوهها که در آن آب جمع شود. (منتهی الارب ) (آنندراج ). آصدة. (قطر المحیط). رجوع به آصدة شود. || چیزیست چون طبق . (منتهی الارب ) (آنندراج ). طباق . || آستان در. ج ، اُصُد. (قطر المحیط).
-
واژههای همآوا
-
اسعد
فرهنگ نامها
(تلفظ: asead) (عربی) سعید ، نیک بخت ؛ خوشترین ، مبارکترین ؛ نیک بختتر ، خوشبختتر ، بهروزتر ؛ (در اعلام) نام چند تن از اشخاص معروف از جمله صحابه ؛ (در اعلام) فخرالدین اسعد گرگانی از شعرای معروف ایران.
-
آساد
فرهنگ نامها
(تلفظ: āsād) (در اعلام) پسر مهر گشسب ، پدر فرخ داد پارسی ؛ (در عربی) آساد جمع اَسَد است به معنی شیرها و شیران .
-
اسعد
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] 'as'ad سعیدتر؛ نیکبختتر؛ خوشبختتر.
-
اسعد
فرهنگ فارسی معین
(اَ عَ) [ ع . ] (ص تف .) خوشبخت تر.
-
آساد
لغتنامه دهخدا
آساد. (ع اِ) ج ِ اَسَد.
-
اسعد
لغتنامه دهخدا
اسعد. [ اَ ع َ ] (اِخ ) (پاشا) شبیب . او راست : المنظومة الهائیة بمدح الحضرة السامیة النبویة، چاپ مطبعة العصریة بیروت . (معجم المطبوعات ج 1 ستون 434).
-
اسعد
لغتنامه دهخدا
اسعد. [ اَ ع َ ] (اِخ ) (عمید...). رجوع به اسعد ابومنصور شود.
-
اسعد
لغتنامه دهخدا
اسعد. [ اَ ع َ ] (اِخ ) ابن ابی الحسن . رجوع به اسعدالدین ... شود.
-
اسعد
لغتنامه دهخدا
اسعد. [ اَ ع َ ] (اِخ ) ابن ابی الفضایل محمود. رجوع به اسعدبن محمود ابی الفضایل شود.
-
اسعد
لغتنامه دهخدا
اسعد. [ اَ ع َ ] (اِخ ) ابن ابی نصربن ابی الفضل الخراسانی المیهنی ، الفقیه الشافعی . ملقب بمجدالدین و مکنی بأبی الفتح . او امامی مبرز در فقه و خلاف است و او را در خلاف تعلیقه ای مشهور است . وی فقه بمرو آموخت و سپس بغزنه شد و در آن دیار شهرت یافت و ف...
-
اسعد
لغتنامه دهخدا
اسعد. [ اَ ع َ ] (اِخ ) ابن الخطیر، ابی سعید مهذب بن مینا، ابن زکریابن ابی قدامةبن ابی ملیح مماتی المصری النصرانی الکاتب الشاعر. مکنی به ابی المکارم و معروف به قاضی اسعد. او در دیار مصریة ناظر دواوین بود و صاحب فضائلی است و مصنفات عدیده دارد، از جمله...