کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
احمس پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
احمس
لغتنامه دهخدا
احمس . [ اَ م َ ] (اِخ ) (بنو...) بطنی است از ضبیعة.
-
احمس
لغتنامه دهخدا
احمس . [ اَ م َ ] (ع ص ) جای سخت و درشت . || مرد درشت در دین و دلیر در جنگ . مرد سخت دین . ج ، حُمس . || مرد دلاور. مرد شجاع . دلیر. سخت دلیر. (زوزنی ). || سال سخت و قحطناک . ج ، احامس ، حُمس .
-
واژههای همآوا
-
احمص
لغتنامه دهخدا
احمص .[ اَ م َ ] (ع ص ) سارق گوسفندهای دزدیده . (منتهی الارب ). گوسفنددُزد. (مهذب الاسماء). || کف پا که با زمین ملحق نشود. (غیاث از منتخب و کشف و کنز).
-
جستوجو در متن
-
حمس
لغتنامه دهخدا
حمس . [ ح ُ ] (ع ص ، اِ) ج ِ اَحمس . جاهای سخت ودرشت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || ج ِ حمساء. (منتهی الارب ). رجوع به احمس و حمساء شود.
-
احمسی
لغتنامه دهخدا
احمسی . [ اَ م َ ] (ص نسبی ) منسوبست به احمس که طایفه ای است از بجیله که بکوفه نزول کردند. (سمعانی ).
-
احامس
لغتنامه دهخدا
احامس . [ اَ م ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ احمس . جایهای سخت و درشت . || مردان دلاور. || سالهای سخت و قحطناک . || افتادن در هِنْدالأحامِس ؛ افتادن در بلایا.- سنون احامس ؛ سالهای قحطناک .
-
حمساء
لغتنامه دهخدا
حمساء. [ ح َ ] (ع ص ) مؤنث احمس . زن درشت در دین و دلاور در جنگ . (اقرب الموارد). ج ، حُمس .(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || سنة حمساء؛ سال سخت و شدید. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
-
اضجم
لغتنامه دهخدا
اضجم . [ اَ ج َ ] (اِخ ) لقب ضُبَیعة. (منتهی الارب ). و نام وی حرث بن عبداﷲبن دوفن بن محارب بن نهیةبن حرث بن وهب بن حلی بن احمس بن ضبیعةبن ربیعة الفرس . وی را از آنرو به ضبیعه ملقب کردند که دچار لقوه ای شد. و این گفته ٔ ابن کلبی است .و ابن اعرابی گفت...
-
عمار دهنی
لغتنامه دهخدا
عمار دهنی . [ ع َم ْ ما رِ دُ ] (اِخ ) ابن معاویه ٔ دهنی بجلی ، مکنی به ابومعاویة. محدث بود. رجوع به ابومعاویة (عمار ابن ...) شود. ابن الندیم در الفهرست آرد: «عماربن معاویة الدهنی العبدی الکوفی از مشایخ شیعه و رواة حدیث از ائمه بود». ابن عبدربه در ال...
-
حارثة
لغتنامه دهخدا
حارثة. [ رِ ث َ ] (اِخ ) ابن سفیان البجلی . بقول ابن حجر از کسانی است که زمان پیغمبر(ص ) را درک کرده است و بصحبت نائل نیامده . وی شوهر سلمی دختر جابر احمسیه بود. عبداﷲبن المبارک در کتاب البر و الصلة آرد که ابان بن عبداﷲ البجلی ، و ابان ، بقول ابواحمد...
-
ذوالخلصة
لغتنامه دهخدا
ذوالخلصة. [ ذُل ْ خ َ ل َ ص َ ] (اِخ ) نام بتخانه ٔ بنودوس و بنوخثعم و بجیلة و نزدیکان آن قبائل را به تبالة. و خلصة نام بتی از ایشان است . و این بت را آنگاه که رسول اکرم جریربن عبداﷲ البجلی را بدان صوب مبعوث فرمود، بسوخت . و بعضی گفته اند آن بت ازعمر...
-
طارق
لغتنامه دهخدا
طارق . [ رِ ] (اِخ ) ابن شهاب بجلی . صحابی است . او را سماع است از آن حضرت صلی اﷲ علیه و آله و سلم ، کم از دیگران است . (منتهی الارب ). مؤلف الاصابة نسب وی را بدین سان آورده است : طارق بن شهاب بن عبد شمس بن هلال بن عوف بن جشم بن عمروبن لوی بن رهم بن...
-
درشت
لغتنامه دهخدا
درشت . [دُ رُ ] (ص ) زبر. زمخت . خشن . مقابل نرم و لین . اخرش . (تاج المصادر بیهقی ). اخشب . اِرْزَب ّ. (منتهی الارب ). اقض . (تاج المصادر بیهقی ). اقود. اکتل . (منتهی الارب ). ثقنة. (دهار). جادس .جاسی ٔ. جحنش . جرعب . جشیب . جلحمد. جِلَّوذ. خَشِب . ...