کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
أَمَانِيّ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
امانی کابلی
لغتنامه دهخدا
امانی کابلی . [ اَ ی ِ ب ُ ] (اِخ ) (میر...) شاعری از سادات کابل بود. در سال 981 هَ . ق . در زمان اکبرشاه به هندوستان رفت و در سال 1047 هَ . ق . در شهر جونپور درگذشت . وی در ماده تاریخ گفتن استاد بود، از اوست :سینه چاک است و جگر ریش و دل افکار مراکرد...
-
امانی کرمانی
لغتنامه دهخدا
امانی کرمانی . [ اَ ی ِ ک ِ ] (اِخ ) ملاعبداﷲ... متخلص به گویا از شاعران قرن یازدهم هجری بود. وی به هندوستان رفت در نزد میر جمله ٔ شهرستانی تقرب یافت و مکنتی بهم رسانید و به اصفهان برگشت . دیوانش شامل ده هزار بیت است و بقول صاحب صبح گلشن شیرین زبان و...
-
امانی مازندرانی
لغتنامه دهخدا
امانی مازندرانی . [ اَ ی ِ زَ دَ ] (اِخ ) از شاعران قرن یازدهم هجری و مؤلف کتاب دستورالشعراء بود و در سال 1061 هَ . ق . درگذشت . (از تاریخ ادبیات ادوارد براون ترجمه ٔ رشید یاسمی ص 167 و 172) (الذریعة قسم 1 از جزء9ص 95) (فرهنگ سخنوران ). و نیز رجوع ب...
-
امانی هروی
لغتنامه دهخدا
امانی هروی . [ اَ ی ِ هَِ رَ ] (اِخ ) میرزا... مشهور به میر میخچه . از شاعران قرن دهم هجری بود و در 981 هَ . ق . در گذشت . ماده تاریخ زیر از اوست که در مرگ سلطان جغتای (953) گفته است :سلطان جغتا بود گل گلشن خوبی ناگه سوی رضوان اجلش راهنمون شدتاریخ وی...
-
امانی همدانی
لغتنامه دهخدا
امانی همدانی . [ اَ ی ِ هََ م َ ] (اِخ ) از شاعران قرن دهم بود. این دو بیت از اوست :زهر چشمت نه چنان چاشنیی داد مراکه رود لذتش از خاطر ناشاد مرا.آویخته از دار بلا باز سری چندظاهر شده زان غمزه ٔ خونی اثری چند.(از مجمعالخواص تألیف صادقی ص 271) (الذریع...
-
امانی بایبورتی
لغتنامه دهخدا
امانی بایبورتی . [ اَ ی ِ ] (اِخ ) (محمد بیک ) از اهل بایبورت و مردی عابد و صالح و پرهیزگار بوده و بمطالعه علاقه داشته است . وقتی حاکم یزد بوده و اشعارش را بر صادقی کتابدار شاه عباس کبیر می خوانده است . بیتی از اشعار ترکی او در مجمعالخواص نقل شده است...
-
جستوجو در متن
-
trust fund
دیکشنری انگلیسی به فارسی
سپرده، وجه امانی، سرمایه امانی
-
interlibrary loan, interlending, interlibrary lending
امانت بینِکتابخانهای
واژههای مصوّب فرهنگستان
[علوم کتابداری و اطلاعرسانی] تبادل منابع اطلاعاتی میان دو یا چند کتابخانه بهصورت امانی
-
امنیه
فرهنگ فارسی معین
(اُ یِّ) [ ع . امنیة ] (اِ.) آرزو، امید. ج . امانی .
-
گداصورت
لغتنامه دهخدا
گداصورت . [ گ َ / گ ِ رَ ] (ص مرکب ) پست فطرت . لئیم . خسیس . کسی که خود را بظاهر بی چیز نشان دهد : بس گداصورت ِ همت عالی جیبش از نقد امانی خالی .جامی .
-
کدین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹کدینه، کدنگ، کدنگه› [قدیمی] ka(o)din چوبی که گازران با آن جامه را میکوبند؛ کوبین؛ شنگینه: ◻︎ دل مؤمنان را ز وسواس امانی / سر ناصبی را به حجت کدینی (ناصرخسرو: ۱۷).
-
جوار
لغتنامه دهخدا
جوار. [ ج ِ ] (ع اِ) عهد. پیمان . || امان : هو فی جواری ؛ ای فی عهدی و امانی . (اقرب الموارد). زنهار. (منتهی الارب ).
-
حبالی
لغتنامه دهخدا
حبالی . [ ح َ لا ] (ع ص ، اِ) ج ِ حُبْلی ̍. آبستنان : و دانست که شرفات [ آمال ] در انحطاط است و حبالای امانی او در اسقاط. (جهانگشای جوینی ).
-
آرزوها
لغتنامه دهخدا
آرزوها. [ رِ ] (اِ) ج ِ آرزو. مُنی ̍. آمال . اطماع . اَمانی . اشواق . شهوات . اهواء. حاجات : امّا بمروت و حرّیت آن لایقتر که مرا بدین آرزوها برسانی . (کلیله و دمنه ).
-
فضوح
لغتنامه دهخدا
فضوح . [ ف ُ ] (ع مص ) رسوائی . (منتهی الارب ). آشکار کردن بدی کسی را. (از اقرب الموارد). فضاحت . فضیحت . فضیحة : کوهها را هست زین طوفان فضوح کو امانی ؟ جز که در کشتی نوح .مولوی .