کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
کله بوز پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
کله کردن
لغتنامه دهخدا
کله کردن . [ ک َل ْ ل َ / ل ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) چیزی را از طرف سربه سویی متمایل کردن . (فرهنگ عامیانه ٔ جمالزاده ).
-
کله نهادن
لغتنامه دهخدا
کله نهادن . [ ک ُ ل َه ْ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) کلاه نهادن . (فرهنگ فارسی معین ) : کله با همتت بنهاده گردون کمر در خدمتت بربسته جوزا. انوری .و رجوع به کلاه نهادن شود. || تاج گذاشتن بر سر کسی : فریدون نهاد این کله بر سرم که بر کین ایرج زمین بسپرم ....
-
کله اردکی
لغتنامه دهخدا
کله اردکی . [ ک َل ْ ل َ / ل ِاُ دَ ] (ص نسبی مرکب ) (در تداول عامه ) برنگ سبز طلایی . برنگ بنفش طلایی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
-
کله امنس
لغتنامه دهخدا
کله امنس . [ ک ِ ل ِ اُ م ِ ] (اِخ ) رجوع به کلئومن شود.
-
کله برهنه
لغتنامه دهخدا
کله برهنه . [ ک َل ْ ل َ / ل ِ ب ِ رَن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) قسمی پول طلای روس . قسمی مسکوک زر روس . قسمی مسکوک طلا که صورت امپراطوری سربرهنه برآن منقوش بوده است . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
-
کله بست
لغتنامه دهخدا
کله بست . [ ک َ ل ِ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان رودبست است که در بخش بابلسر شهرستان بابل واقع است و 900 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3).
-
کله بند
لغتنامه دهخدا
کله بند. [ ک ُ ل َه ْ ب َ ] (اِ مرکب ) کلاه بند. نوعی کلاه در قدیم . (فرهنگ فارسی معین ).
-
کله بنددار
لغتنامه دهخدا
کله بنددار. [ ک ُ ل َه ْ ب َ ] (نف مرکب ) آنکه کله بند بر سر گذارد. (فرهنگ فارسی معین ) : آنچ کوتاه نظران بی عقلان مازندرانی بودند گله ای از ایشان کله بندداران کار یک کس نکند. (جهانگشا ج 2 ص 234). و رجوع به کله بند شود.
-
کله پا
لغتنامه دهخدا
کله پا. [ ک َل ْ ل َ / ل ِ ] (ص مرکب ) آدمی که حالش بهم خورده و از حال طبیعی خارج شده و در حقیقت سرش را به جای پایش گذاشته باشد. (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمالزاده ). رجوع به کله پا شدن شود.
-
کله پا
لغتنامه دهخدا
کله پا. [ ک ُ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) در اصطلاح نجاران ، پایه های چفته . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
-
کله پا
لغتنامه دهخدا
کله پا. [ ک ُ ل َ / ل ِ ] (اِخ ) تیره ای از کلهر. (ازجغرافیای سیاسی کیهان ، ص 61). و رجوع به کلهر شود.
-
کله پا
لغتنامه دهخدا
کله پا. [ ک ُ ل ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان کلیایی است که در بخش سنقر کلیایی شهرستان کرمانشاهان واقع است و 195 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).
-
کله پاچه
لغتنامه دهخدا
کله پاچه . [ ک َل ْ ل َ / ل ِ چ َ / چ ِ ] (اِ مرکب ) کله پاچه از هر حیوانی . (ناظم الاطباء). مجموع سر و پاچه های حیوان (مانند گوسفند). (فرهنگ فارسی معین ).- کله پاچه شدن ؛ مضطرب و سراسیمه شدن . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کله پا...
-
کله پرباد
لغتنامه دهخدا
کله پرباد. [ ک َل ْ ل َ / ل ِ پ ُ ] (ص مرکب ) مرد متکبر و مغرور. (آنندراج ). متکبر و مغرور. (ناظم الاطباء). با نخوت . متکبر. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به کله پربادی شود.
-
کله پربادی
لغتنامه دهخدا
کله پربادی . [ ک َل ْ ل َ / ل ِ پ ُ ] (حامص مرکب ) غرور. تکبر. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ) : سبکسر گر دو روزی در سرافرازی کند شادی حباب آسا نمی پاید بسی از کله پربادی . محسن تأثیر (از بهار عجم ).و رجوع به کله پرباد شود.