کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
مث گاو پیشانی سفید پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
پیشانی سفید
لغتنامه دهخدا
پیشانی سفید. [ س ِ ] (ص مرکب ) دارای پیشانی سفیدرنگ .- مثل گاو پیشانی سفید ؛ آنکه همه او را شناسند. مشهور میان خاص و عام .
-
گاو پیشانی سفید
لغتنامه دهخدا
گاو پیشانی سفید. [ وِ س َ / س ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) سخت مشهور. رجوع به گاو شود.
-
کاو سفید
لغتنامه دهخدا
کاو سفید. [ س َ / س ِ ] (اِخ ) قریه ای است در دو فرسنگی بیشتر شمال بندر ریک . (فارسنامه ٔ ناصری ). صحیح آن گاو سفید است (بکاف پارسی ). رجوع به گاو سفید ونیز رجوع به جلد هفتم فرهنگ جغرافیایی ایران شود.
-
غر
لغتنامه دهخدا
غر. [ غ ُرر ] (ع ص ، اِ) ج ِ غَرّاء. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || ج ِ اَغَرّ. (تاج العروس ). سفیدیهای پیشانی . (غیاث اللغات ). هر چیزی سفید را گویند عموماً و پیشانی سفید را خصوصاً. (برهان قاطع). || (مجازاً) بزرگان و مشاهیر. (غیاث اللغات ). مردم ...
-
ابرد
لغتنامه دهخدا
ابرد. [ اَ رَ ] (ع ص ) سیاه و سفید. - ثور ابرد ؛ گاو سیاه و سفید.
-
اجله
لغتنامه دهخدا
اجله . [ اَ ل َه ْ ] (ع ص ) مرد فراخ پیشانی . || آنکه مویش از پیش سررفته باشد. || گاو بی شاخ . (منتهی الارب ).
-
اسعف
لغتنامه دهخدا
اسعف . [ اَ ع َ ] (ع ص ) شتر شیرینه برآورده . (منتهی الارب ). اشتری که موی چشم و بینی وی ریخته باشد. (تاج المصادر بیهقی ). || اسب پیشانی سفید. (منتهی الارب ). آن اسب که همه ٔ پیشانی وی سپید بود. (مهذب الاسماء).
-
هاپی
لغتنامه دهخدا
هاپی . (اِخ ) گاو نر مقدس . مصریان قدیم این حیوان را مانند کاملترین مظهر الوهیت پرستش میکردند و این فکر در آن واحد از پرستش ازیریس و فتاه ناشی شده است . این گاو باید دارای لکه ها و نشانه های مخصوصی باشد، از جمله : روی پیشانی لکه ٔ سفید بشکل هلال و به...
-
غار
لغتنامه دهخدا
غار. [ غارر ] (ع ص ) نعت فاعلی از غرر (پیشانی سفید داشتن اسب ) و غرارة (ناآزموده کاری ) و غرور (فریفتن ). || ناچیز و باطل . ج ، غرور. || غافل . || چاه کن . (منتهی الارب ).
-
لعاب گاو
لغتنامه دهخدا
لعاب گاو. [ ل ُ ب ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) لیزابه ٔ دهان گاو. || کنایه از کاغذ سفید. || کنایه از روشنی و سفیده ٔ صبح . (برهان ) : بر لعاب گاو کوهی دیده ای آهوی دشت از لعاب زردمار کم زیان افشانده اند.خاقانی (دیوان چ سجادی ص 110).|| کنایه است از بر...
-
لهق
لغتنامه دهخدا
لهق . [ ل َ هََ / هَِ ] (ع ص ، اِ) شتر خاکسترگون . ج ، لهاق ، لهقات . || گاو نر سپید. (منتهی الارب ). گاو دشتی . (مهذب الاسماء). || هر چیز سپید. و ابیض لهق ٌ؛ سخت سپید. (منتهی الارب ). سخت سفید. (مهذب الاسماء).
-
امرخ
لغتنامه دهخدا
امرخ . [ اَ رَ ] (ع ص ) ثور امرخ ؛ گاو نر که بر آن خجکهای سپید و سرخ باشد. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) . گاو نری که دارای نقطه های سفید و سیاه باشد. (از اقرب الموارد).
-
نشم
لغتنامه دهخدا
نشم . [ ن َ ش َ ] (ع اِ) درختی است که از وی کمان سازند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از المنجد) (از اقرب الموارد). || نارون . دردار. بوقیصا. آن را نشم اسود نیز خوانند.(یادداشت مؤلف ). || (مص ) خال خال گردیدن گاو. (از منتهی الارب ) (آنند...
-
ابیس
لغتنامه دهخدا
ابیس . [ اَ ] (اِخ ) آپیس . هاپی . گاو نر که مصریان قدیم آنرا مظهر اتم الوهیت در صورت حیوانی گمان می بردند. و وی را از نژاد رب النوع اُزیریس و نیز فتاح میشمردند. این گاو بایستی بر پیشانی علامت و نشان هلالی سپید و بر پشت صورت عقاب یا کرکسی و زیر زبان ...
-
معممة
لغتنامه دهخدا
معممة. [ م ُ ع َم ْ م َ م َ ] (ع ص ) شاة معممة؛ گوسپندی که گوش و موی پیشانی و گرداگرد آن سپید باشد. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). گوسفند سفید سر. (از ذیل اقرب الموارد).