کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
قانط پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
قانط
لغتنامه دهخدا
قانط. [ ن ِ ] (ع ص ) نومید. (ناظم الاطباء). ناامید. نومید. مأیوس . آیس .
-
واژههای همآوا
-
قانت
لغتنامه دهخدا
قانت . [ ] (اِخ ) یکی از سیزده اقلیمی است که در حوالی قرطبه است . (الحلل السندسیه چ 1 ج 1 ص 268). و مراد از اقلیم روستا (روستاق ) است . (حلل السندسیه ج 1 ص 268).
-
قانت
لغتنامه دهخدا
قانت . [ ن ِ ] (ع ص ) فرمانبردار. (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء). فرمان برنده . (آنندراج ). || دعاخواننده در نماز. (آنندراج ) : پیش تو آن سنگریزه ساکت است پیش احمد بس فصیح و قانت است .مولوی .
-
جستوجو در متن
-
قانطون
لغتنامه دهخدا
قانطون . [ ن ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ قانط در حالت رفعی . رجوع به قانط شود.
-
قانطة
لغتنامه دهخدا
قانطة. [ ن ِ طَ ] (ع ص ) تأنیث قانط. زن نومید. رجوع به قانط شود.
-
قانطین
لغتنامه دهخدا
قانطین . [ ن ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ قانط در حالت نصبی و جری . رجوع به قانط شود.
-
قنط
لغتنامه دهخدا
قنط. [ ق َ ن ِ ] (ع ص ) نومید. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). قانط و قَنوط. (اقرب الموارد).
-
قنوط
لغتنامه دهخدا
قنوط. [ ق َ ] (ع ص ) نومید. قانط. قَنِط. (اقرب الموارد) : و ان مسه الشر فیؤس قنوط. (قرآن 49/41).
-
نمید
لغتنامه دهخدا
نمید. [ ن ُ ] (ص مرکب ) مخفف ناامید است . (برهان قاطع) (از انجمن آرا) (از آنندراج ) (از جهانگیری ). مأیوس . قانط. آیس . خائب . ناامیدوار. (یادداشت مؤلف ). رجوع به نومید شود : به دوری ز خویشانت آرد نویدنمایَدْت طبع و نشاند نمید. اسدی .ای خردمند نکته...
-
آیس
لغتنامه دهخدا
آیس . [ ی ِ ] (ع ص ) ناامید. نومید. نمید. مأیوس . قانط. قنوط : بود شخصی عالمی قطبی کریم اندر آن منزل که آیس شد ندیم . مولوی .چونکه قبضی آیدت ای راهروآن صلاح تست آیس دل مشو. مولوی .عسر با یسر است هین آیس مباش راه داری زین ممات اندر معاش . مولوی .لیک ...
-
ناامید
لغتنامه دهخدا
ناامید. [ اُ ] (ص مرکب ) آن که امید ندارد. کسی که رجا ندارد. مأیوس . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). ناامیدوار. خائب . مأیوس . نومید. آیس . قانط. نُمید. یَؤس . مأیوس : وگر بازگرداندم ناامیدنباشد مرا روز با او سپید. فردوسی .تنش لرز لرزان بکردار بیددل از ...
-
نومید
لغتنامه دهخدا
نومید. [ ن َ / نُو ] (ص مرکب ) ناامید. نمید. مأیوس . قانط. خائب . محروم . رجوع به ناامید شود : چنان زار و نومید بودم ز بخت که دشمن نگون اندرآمد ز تخت . فردوسی .که نومید بد لشکر از نامجوی که دانست کش باز بینند روی . فردوسی .از خداوند سبحانه و تعالی ن...