کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شوه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
شوه
لغتنامه دهخدا
شوه . [ ش َ وَ / وِ ] (اِ) سبب و باعث و ماده . (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا). رجوع به شوند شود.
-
شوه
لغتنامه دهخدا
شوه . [ ش َ وَه ْ ] (اِ) شبه و آن سنگی باشد سیاه و سبک . (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا). رجوع به شَبه شود.
-
شوه
لغتنامه دهخدا
شوه . [ ش َ وَه ْ ] (ع اِمص ) درازی گردن و کوتاهی آن (از اضداد). (منتهی الارب ).
-
شوه
لغتنامه دهخدا
شوه . [ ش َ وَه ْ ] (ع مص ) زشت شدن روی . || دراز شدن گردن وکوتاه شدن آن (از اضداد است ). (از اقرب الموارد).
-
شوه
لغتنامه دهخدا
شوه . [ ش َوْه ْ ] (ع مص )زشت شدن روی کسی . (منتهی الارب ). زشت شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ) (دهار). زشت روی شدن . (ازاقرب الموارد). شوهة. (منتهی الارب ). || ترسانیدن کسی را: شاه فلاناً. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || چشم بد رسان...
-
شوه
لغتنامه دهخدا
شوه . (ع ص ، اِ) ج ِ اَشْوَه . (اقرب الموارد).
-
جستوجو در متن
-
شوهة
لغتنامه دهخدا
شوهة. [ ش َ هََ ] (ع مص ) شَوْه .(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به شَوْه شود.
-
شوگان
لغتنامه دهخدا
شوگان . [ ش َ وَ / وِ ] (اِ) ج ِ شَوه . اسباب . (ناظم الاطباء).
-
شوق
لغتنامه دهخدا
شوق . [ ش َ وَ ] (اِ) صورتی است از شَبَه ، شَوه . سبج . جزع . حجرالبحیرة. (یادداشت مؤلف ). - مِثل ِ شَبَه یا مِثل ِ شَوَق ؛ در تداول زنان ، سخت سیاه و شفاف (در موی ). (از یادداشت مؤلف ). رجوع به شَبَه و شَوه و سبج شود.
-
شوهرمرده
لغتنامه دهخدا
شوهرمرده . [ ش َ / شُوهََ م ُ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) که شوهرش مرده باشد.
-
شوند
لغتنامه دهخدا
شوند. [ ش َ وَ ] (اِ) باعث و سبب و ماده ٔ هر چیز. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ). ج ، شَوَنْدان . (از برهان ). رجوع به شَوه شود.
-
شائه
لغتنامه دهخدا
شائه . [ ءِ ه ْ] (ع ص ) رجل شائة البصر؛ مرد تیزبینائی . (منتهی الارب ). || حاسد. ج . شُوَّه . (اقرب الموارد).
-
شاوه
لغتنامه دهخدا
شاوه . [ وِ ] (اِخ ) (همواره عمق شوه ) و آن وادیی است در نزدیکی اورشلیم که محتمل است همان وادیی یهوشافاط باشد. (سفر پیدایش 14: 17. مقابل 2 سموئیل 18: 18) (از قاموس کتاب مقدس ).
-
اشوه
لغتنامه دهخدا
اشوه . [ اَش ْ وَه ْ] (ع ص ) مرد زشت رو. (منتهی الارب ) (از المنجد). زشت روی . (مهذب الاسماء). بدشکل و مرد زشت رو. (آنندراج ). || مرد متکبر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). مختال (متکبر). (المنجد). || چشم رساننده . مؤنث : شَوهاء. (منتهی الارب ) (آنندراج ...