کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شاهی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
شاهی
لغتنامه دهخدا
شاهی . (اِ) تره تیزک که یک قسم سبزی خوردن است . (فرهنگ نظام ) (منتهی الارب ). شب خیزک . تره تیزک .رشاد. (فهرست مخزن الادویه ). رجوع به تره تیزک شود.
-
شاهی
لغتنامه دهخدا
شاهی . (اِ) نام حلوایی است که از تخم مرغ و نشاسته پزند. (شرفنامه ٔ منیری ). نام حلوایی است بسیار لطیف و لذیذ که از نشاسته و تخم مرغ سازند. (برهان قاطع)(از فرهنگ نظام ) (جهانگیری ). || مسکوک نقره مساوی با سه شاهی . (یادداشت مؤلف ). || نام زری و درمی ...
-
شاهی
لغتنامه دهخدا
شاهی . (اِ) نام گلی است که کوچک و زرد رنگ و سفید هر دو میشود. (فرهنگ نظام ). قسمی گل زینتی . (یادداشت مؤلف ).
-
شاهی
لغتنامه دهخدا
شاهی . (اِخ ) (شهر) نام مرکز شهرستان شاهی سکنه ٔ شهر شاهی به اضافه ٔ جمعیت هفت آبادی تابع آن در حدود 18000 تن است و کارخانه ٔ گونی بافی ، نساجی ، کنسروسازی و برنج کوبی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3). نام سابق آن علی آباد بوده است .
-
شاهی
لغتنامه دهخدا
شاهی . (اِخ ) (شهرستان ) از شهرستانهای استان دوم از دو بخش مرکزی و سواد کوه تشکیل میشود. و بخش مرکزی دارای 15 دهستان و 335 آبادی است و سکنه ٔ آن : 166300 تن است . آب آن از رودخانه . محصول آن برنج ، کنف ، غلات ، کنجد، ابریشم ، توتون ، صیفی و لبنیات اس...
-
شاهی
لغتنامه دهخدا
شاهی . (اِخ ) نام آق ملک بن جمال الدین فیروز کوهی معروف به امیرشاهی سبزواری متوفی به سال 857 هَ . ق . وی از نبیرگان سربداریان و خواهرزاده ٔ علی مؤید است . در سبزوار بدنیا آمد و در سن 70 سالگی در شهر استرآباد درگذشت و سپس جسد وی را به سبزوار منتقل نم...
-
شاهی
لغتنامه دهخدا
شاهی . (حامص ) پادشاهی و سروری . (برهان قاطع). شاه بودن . (فرهنگ نظام ). مقام شاه . (یادداشت مؤلف ). سلطنت . پادشاهی . خسروی . ملک : روز ارمزد است شاها شاد زی بر کَت ِ شاهی نشین و باده خور. ابوشکور.بزرگی و شاهی و فرخندگی توانائی و فر و زیبندگی . دقی...
-
شاهی
لغتنامه دهخدا
شاهی . (ع ص ) تیزنظر. رجل شاهی البصر؛ مرد تیزنظر. (آنندراج ) (از ناظم الاطباء).- شاهی البصر و شاه البصر و شایه البصر ؛ تیزبین . (از نشوء اللغة ص 16). رجوع به شاه البصر شود.
-
شاهی
لغتنامه دهخدا
شاهی . [ ی ی ] (ع ص نسبی ) دارنده و صاحب شاء یعنی گوسپندان . (از اقرب الموارد).
-
واژههای مشابه
-
طیبی شاهی
لغتنامه دهخدا
طیبی شاهی . [ طَی ْ ی ِ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش میناب شهرستان بندرعباس در 8 هزارگزی جنوب میناب و 3 هزارگزی خاور راه مالرو سیریک به میناب . جلگه و گرمسیر و مالاریائی با 400 تن سکنه . آب آن از رودخانه . محصول آنجا خرما و مرکبات . شغل اهال...
-
گز شاهی
لغتنامه دهخدا
گز شاهی . [ گ َ زِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) نام این درخت در بلوچستان گزلی و قوره گز و کِره میباشد و در بعضی از نقاط جنوب به گز شاهی مشهور است . (درختان جنگلی ایران تألیف دکتر ثابتی ص 147). و رجوع به درختان جنگلی کریم ساعی ص 198 شود.
-
زمین شاهی
لغتنامه دهخدا
زمین شاهی . [ زَ ] (اِخ ) دهی از دهستان کوهسارات است که در بخش مینودشت شهرستان گرگان واقع است و 300 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3).
-
غریب شاهی
لغتنامه دهخدا
غریب شاهی . [ غ َ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان سرویزن بخش ساردوئیه ٔ شهرستان جیرفت ، که در 15 هزارگزی جنوب خاوری سارودئیه سر راه مالرو جیرفت به ساردوئیه قرار دارد. سکنه ٔ آن پنج تن است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8).
-
نیم شاهی
لغتنامه دهخدا
نیم شاهی . (اِ مرکب ) مسکوکی از مس و غیره معادل چهل یک قران . یک پول . یک پولی . (یادداشت مؤلف ).