کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سنبه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
سنبه
لغتنامه دهخدا
سنبه . [ سَم ْ ب َ ] (ع اِ) روزگار. پاره ای از روزگار. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || (اِمص ) بدخلقی با زود خشمی . (منتهی الارب ). سوء خلق . (اقرب الموارد). سنبتة. رجوع به این کلمه شود.
-
سنبه
لغتنامه دهخدا
سنبه . [ سُم ْ ب َ /ب ِ ] (اِ) آلتی که بدان آسیا را تیز کنند. (آنندراج ) (شرفنامه ) (انجمن آرای ناصری ) (ناظم الاطباء). || سقف خانه . || انگور سیاه . (ناظم الاطباء). || زنبور سیه . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || میل تفنگ . (آنندراج ) (انجمن آرا). آهنی...
-
واژههای مشابه
-
درخت سنبه
لغتنامه دهخدا
درخت سنبه . [ دِ رَ سُم ْ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) مته . مثقب . پر ماه . (ناظم الاطباء). درخت سنب . رجوع به درخت سنب شود. || پرنده ای است سبزرنگ که با منقار درخت را سوراخ کند. (برهان ). مرغی است که درخت را بسنبد یعنی سوراخ کند. دراسنب . داربرد. دارکوب ...
-
درختنه سنبه
لغتنامه دهخدا
درختنه سنبه . [ دِ رَ ت ِ ن َ / ن ِ سُم ْ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب )درخت سنبه . که پرنده ای باشد که درخت را با منقار سوراخ کند. (از برهان ). درختینه سنبه . دارسنب . دارکوب .
-
درختینه سنبه
لغتنامه دهخدا
درختینه سنبه . [ دِ رَ ن َ / ن ِ سُم ْ ب َ / ب ِ ](اِ مرکب ) درختنه سنبه . پرنده ای است . (از برهان ). دارسنب . دارکوب . رجوع به درختنه سنبه و درخت سنبه شود.
-
سوراخ سنبه
لغتنامه دهخدا
سوراخ سنبه . [ سُم ْ ب َ / ب ِ ] (ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) سوراخ و منفذ.
-
خاک سنبه
لغتنامه دهخدا
خاک سنبه . [ س ُ سُم ْ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) آبدُزدَک (حشره ٔ معروف ). و رجوع به آبدزدک شود.
-
جستوجو در متن
-
سنبتة
لغتنامه دهخدا
سنبتة. [ سَم ْ ب َ ت َ ] (ع اِ) روزگار و پاره ای از روزگار. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به سنبة شود.
-
آغاج دلن
لغتنامه دهخدا
آغاج دلن . [ دَ ل َ ] (ترکی ، اِ مرکب ) (از: آغاج ، درخت + دلن ، سوراخ کننده ) درخت سنبه . دارکوب . سودانیات . داربر. دارتمک .
-
آس افزون
لغتنامه دهخدا
آس افزون . [ اَ ] (اِ مرکب ) آس اَفژون . آژینه . آسیازنه . آسیاآژن . سنبه . منقار. مِکْوَس . میقعه . برطیل . نقار. چکوچ . کبیتک .
-
سرپر
لغتنامه دهخدا
سرپر. [ س َ پ ُ ] (ص مرکب ) مقابل ته پر و سرخالی . (یادداشت مؤلف ). || نوعی از تفنگ که باروت و گلوله از سر لوله درآن کنند و با سنبه استوار کنند. (یادداشت مؤلف ).
-
پشیل
لغتنامه دهخدا
پشیل . [ پ َ ] (اِ) نوعی از حشرات اُرتوپتر جهنده از تیره ٔ گریلیده در لهجه ٔ مازندران ، آبدزدک . زمین سنبه . انگشت بُرَک . (حشره ٔ معروف ).
-
کبیتک
لغتنامه دهخدا
کبیتک . [ ک ُ ب َ ت َ / ک ُ بی ت َ ] (اِ) آسیازنه را گویند و آن آلتی باشد که آسیا را بدان تیز کنند. (برهان ). سنبه ای که بدان آسیا تیز کنند. (آنندراج ). آسیازنه و ابزاری که بدان سنگ آسیا را تیز کنند. (ناظم الاطباء).