کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
زجل پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
زجل
لغتنامه دهخدا
زجل . [ زَ ] (ع مص ) انداختن . (منتهی الارب ) (از صحاح ) (ناظم الاطباء) (المصادر زوزنی ص 5). افکندن . و از زجل بدین معنی است «لعن اﷲ امازجلت به »؛ یعنی لعنت خدای بر مادری که او را بیفکند. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). افکندن و دور ساختن . (از ...
-
زجل
لغتنامه دهخدا
زجل . [ زَ ج َ ] (ع اِ) بازی . (منتهی الارب ) (ازاقرب الموارد) (از متن اللغة). بازی و لعب . (ناظم الاطباء). || آواز. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). صوت و آواز. (ناظم الاطباء). || غوغا. (ترجمه ٔ قاموس ): موکب زجل ؛ موکبی که با سر و صدا و غوغا همراه...
-
زجل
لغتنامه دهخدا
زجل . [ زَ ج ِ ] (ع ص ) مرد بلندآواز. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). آنکه از شادی بانگ بلند بر آورد. (از متن اللغة). و رجوع به قاموس و تاج العروس شود. || بازی کننده . لاعب . (از متن اللغة). رجوع به قاموس و تاج العروس شود. || بارانی که با بانگ رعد فرو...
-
زجل
لغتنامه دهخدا
زجل . [ زُج َ ] (ع اِ) ج ِ زجلة. (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ). لبید گوید: کحزیق الحبشیین الزجل . (از لسان العرب ).
-
واژههای همآوا
-
ذجل
لغتنامه دهخدا
ذجل . [ ذَ ] (ع اِمص ) ظلم . جور. ستم . ستم کردن .
-
جستوجو در متن
-
ازجال
لغتنامه دهخدا
ازجال . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ زَجَل . حراره ها. تصنیف ها. قول ها.
-
زجلی
لغتنامه دهخدا
زجلی . [ زَ ج َ ] (ص نسبی ) منسوب به زجل . || شعری که در یکی از بحرهای عروضی اما بزبان عامیانه یا بلغات محلی سروده شود. واز اینرو آنرا نسبت به زجل ، زجلی نامند. رجوع به مقدمه ٔ ابن خلدون چ مصر ص 527 و ترجمه ٔ مقدمه بقلم محمد پروین گنابادی ص 1279 و زج...
-
کاری
لغتنامه دهخدا
کاری . (اِ) (اصطلاح موسیقی ) حراره . ملعبه . قول . تصنیف . کخ کخ . عروض البلد. موالیا. قوما. زجل . موشح . موشحه . شرقی . کان و کان .
-
عوفی
لغتنامه دهخدا
عوفی . [ ع َ ] (اِخ ) محمدبن محمد زیتونی عوفی ، ملقب به بدرالدین . از شافعیان مصر بود و بسال 831 هَ . ق . متولد شد. وی در قضاو خطبه و زجل مهارت داشت و بسال 924 درگذشت . او را ارجوزه ای است در فقه ، و شرح آن . (از الاعلام زرکلی ).
-
صعیراء
لغتنامه دهخدا
صعیراء. [ ص ُ ع َ ] (اِخ ) زمینی است مقابل صعنبی . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ). ابوزیاد انشاد کرده است : فاصبحت بصعنبی منها ابل و بالصعیراء لها نوح زجل .(معجم البلدان ).
-
شرقی
لغتنامه دهخدا
شرقی . [ ش َ ] (اِ) قول . حراره . زجل . کخ کخ . موشح . موشحه . تصنیف . عروض البلد. قوما. موالیا. کاری . کان و کان . ملعبه . (یادداشت مؤلف ). رجوع به مترادفات شود.
-
اظؤب
لغتنامه دهخدا
اظؤب . [ اَ ءُ ] (ع اِ) ج ِ ظَأب ، بمعنی زجل و فریاد. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). و رجوع به ظأب و ظُؤب شود. ج ِ ظأب ، بمعنی بانگ و فریاد و غوغا و ستم . (از منتهی الارب ).
-
زجال
لغتنامه دهخدا
زجال . [ زَج ْ جا ] (ع ص ) صیغه ٔ مبالغه است از زجل . (از محیطالمحیط). و رجوع به زجل و زاجل شود. || آنکه کبوتر قاصد را به دوردست ها بفرستد و پرواز دهد، آن کبوتر را حمام الزجال و حمام الزاجل گویند (بصورت اضافه ). (از متن اللغة). حمام الزجال ، کبوتری ک...