کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ذبلة پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
ذبلة
لغتنامه دهخدا
ذبلة. [ ذَ ل َ ] (ع اِ) پشک . پشکل . بَعرَة. || باد گرم پژمراننده .
-
ذبلة
لغتنامه دهخدا
ذبلة. [ ذُ ل َ ] (ع مص ) ذُبنة. خوشیدن لب از تشنگی . پژمریدن لب از عطش . || خوشیدگی لب و پژمردگی آن از بی آبی .
-
واژههای همآوا
-
زبلة
لغتنامه دهخدا
زبلة. [ زَ ب َ ل َ ] (ع اِ) چیزی ، یقال : مارزاته زبلة؛ یعنی کم نکردم چیزی را . (منتهی الارب ). شی ٔ. گویند: «مارزأته زبلة و ما اغنی عنه زبله ». (اقرب الموارد). گفته میشود «مارزاته زبلة شیئا»؛ یعنی کم نکردم از او چیزی را. (شرح قاموس ). «مارزاته زبلة...
-
زبلة
لغتنامه دهخدا
زبلة. [ زَ ل َ ] (ع اِ) کوت . (از دزی ج 1 ص 580).
-
زبلة
لغتنامه دهخدا
زبلة. [ زُل َ ] (ع اِ) لقمة. (اقرب الموارد) (آنندراج ) (شرح قاموس ) (تاج العروس ). || نیلة (چیزی ). (لسان العرب ). مصحح لسان در حاشیه چنین توضیح داده است : در نسخه ٔ اصل نیله آمده و علامت تردید پهلوی آن گذارده شده ، اما در ماده ٔ نیل از قاموس آمده : ...
-
زبلة
لغتنامه دهخدا
زبلة.[ زِ ل َ ] (ع اِ) سرگین . زبل . (محیط المحیط) (فطر المحیط). || کود. کوت . || خاکروبه . زباله . خاک جارو. دم جارویی . (از دزی ج 1 ص 580).
-
جستوجو در متن
-
ذبنة
لغتنامه دهخدا
ذبنة. [ ذُ ن َ] (ع مص ) خوشیدن لب از تشنگی . ذبلة. هواسیدگی لب .
-
خوشیدگی
لغتنامه دهخدا
خوشیدگی . [ دَ / دِ ] (حامص ) پژمردگی . (یادداشت مؤلف ): ذُبْلَة؛ خوشیدگی لب از تشنگی . (منتهی الارب ).
-
پشکل
لغتنامه دهخدا
پشکل . [ پ ِ ک ِ ] (اِ) سرگین گوسفند و آهو و اسب و خر و استر و اشتر و از گاو آنگاه که سخت و مدور باشد. ذَبَلة. دِمة. بَعر. (منتهی الارب ) : صدهزار مرد و زن و کودک برون آمده بودند با انواع نثار از خاشاک و سرگین و پشکل و خاکستر. (راحةالصدور راوندی ). ش...
-
پشک
لغتنامه دهخدا
پشک . [ پ ِ / پ ُ ] (اِ) پشگ . پشکل . فضله ٔ گوسفند و بزو شتر و آهو و خر و اشتر و هم از گاو آنگاه که سخت و مدور باشد. سرگین گوسفند و بز و آهو و امثال آن . پشکر. پشکره . پشکله . (برهان قاطع) (فرهنگ رشیدی ). بعر. بعره و آن فضله ٔ حیوان باشد از ذوات الخ...
-
ل
لغتنامه دهخدا
ل . (حرف ) حرف بیست و هفتم از الفبای فارسی و بیست و سوم از الفبای عربی و دوازدهم از الفبای ابجدی و نام آن لام است و در حساب جُمَّل آن را به سی دارند:لا و لا لب لا و لالا شش مه است لل کط و کط لل شهور کوته است . (نصاب الصبیان ).و در حساب ترتیبی عربی نم...
-
ن
لغتنامه دهخدا
ن . (حرف ) حرف بیست و نهم از الفبای فارسی و حرف بیست و پنجم از الفبای عربی (ابتث ) است و در حساب جُمَّل آن را به پنجاه گیرند.نام آن نون و از حروف هوائی است . (برهان ، در کلمه ٔ هفت حرف هوائی ) و از حروف شمسیه و از حروف یرملون و از حروف زلاقه است . (ا...