کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دکان دار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
هفت دکان
لغتنامه دهخدا
هفت دکان . [ هََ دُک ْ کا / دُ ](اِ مرکب ) کنایه از هفت کشور و هفت اقلیم . (برهان ).
-
هم دکان
لغتنامه دهخدا
هم دکان . [ هََ دُک ْ کا ] (ص مرکب ) دو تن که در یک دکان کسب کنند. شریک . همکار. || به کنایه ، نزدیک و دوست صمیم : روز و شب هم سرای و هم دکان در دکان مرد و در سرای زنی .(هزلیات منسوب به سعدی ).
-
دکان داود
لغتنامه دهخدا
دکان داود. [ دُک ْ کا ن ِ وو ] (اِخ ) دخمه ای است نزدیک سرپل زهاب در سنگ در اینجا صورت مردی برجسته در سنگ کنده شده ، این مرد لباس مادی بر تن و بَرْسَمی بدست دارد و در حال عبادت ایستاده است . (از تاریخ ایران باستان ص 221).
-
صاحب دکان
لغتنامه دهخدا
صاحب دکان . [ح ِ دُ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) دکاندار. خداوند دکان .
-
زبردست کسی دکان گرفتن
لغتنامه دهخدا
زبردست کسی دکان گرفتن . [ زَ ب َ دَ ت ِ ک َ دُک ْ کا گ ِ رِ ت َ ] (مص مرکب ) کنایت است از بر آن کس برتری جستن . در مقابل او دکان دعوی آراستن . در حوزه حق او وارد شدن . نظیر: رودست کسی زدن . روی دست دیگری رفتن . بالا دست کسی زدن : جواب داد که هان ای س...
-
پنج دکان شرع
لغتنامه دهخدا
پنج دکان شرع . [ پ َ دُک کا ن ِ ش َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از اصول دین است : کلک آن رکن چون مهندس عقل پنج دکان شرع را معمار.خاقانی .
-
واژههای همآوا
-
دکاندار
لغتنامه دهخدا
دکاندار. [ دُک ْ کا / دُ ](نف مرکب ) دکان دارنده . دارنده ٔ دکان . صاحب دکان . (ناظم الاطباء). کاسب . (فرهنگ فارسی معین ) : در پیش هر دو هر دو دکاندار آسمان استاده اند هر چه فروشند می خرند. ناصرخسرو.جان شد اینجا چه خاک بیزد تن که دکاندار از دکان برخا...
-
جستوجو در متن
-
کلبه دار
لغتنامه دهخدا
کلبه دار. [ ک ُ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) دکان دار. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به ماده ٔ بعد شود.
-
مغازه دار
لغتنامه دهخدا
مغازه دار. [ م َ زَ / زِ ] (نف مرکب ) دارنده ٔ مغازه . دکان دار. آنکه صاحب مغازه است .
-
ستاوین
لغتنامه دهخدا
ستاوین . [ س َ ] (اِ) دکان قصابی . || جای ستون دار. (ناظم الاطباء). || قناره ٔ قصابی . || کرسی قاضی . (ناظم الاطباء) (استینگاس ).
-
دکاندار
لغتنامه دهخدا
دکاندار. [ دُک ْ کا / دُ ](نف مرکب ) دکان دارنده . دارنده ٔ دکان . صاحب دکان . (ناظم الاطباء). کاسب . (فرهنگ فارسی معین ) : در پیش هر دو هر دو دکاندار آسمان استاده اند هر چه فروشند می خرند. ناصرخسرو.جان شد اینجا چه خاک بیزد تن که دکاندار از دکان برخا...
-
گولک
لغتنامه دهخدا
گولک . [ ل َ ] (اِ) کوزه ٔ دهانه تنگی که دفن کنند و در آن پول ریزند. (ناظم الاطباء). غولک . (آنندراج ). غُلَّک . دخل پول دکان دار. || ریشه ٔ گیاه آنغوزه . (ناظم الاطباء). بیخ انگدان . ریشه ٔ حلتیت . (شعوری ج 2 ص 321).
-
شاه عاشق
لغتنامه دهخدا
شاه عاشق . [ ش ِ ] (اِخ ) نام شاعر صوفی مسلک که در دوره ٔ شاه شیخ ابواسحاق اینجو شعر به لهجه ٔ شیرازی میگفت و بر در مسجد عتیق شیراز دکه ای داشت که در آن شیرینی وقند و نبات میفروخت روز جمعه ای که شیخ ابواسحاق از نماز فراغت حاصل کرد و از مسجد بیرون آمد...