کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
جلا پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
جلا
لغتنامه دهخدا
جلأ. [ ج َل ْءْ ] (ع مص ) کشتی گرفتن و انداختن مرد را بر زمین . (از اقرب الموارد). || انداختن جامه را. (ازاقرب الموارد) : جَلَاءَ بثوبه ؛ انداخت جامه را. (منتهی الارب ). رجوع به جلاء و جلاءة شود.
-
جلا
لغتنامه دهخدا
جلا. [ ج َ ] (از ع ، اِ) سرمه که جلا میدهد بصر را. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). جِلاء. (اقرب الموارد) : گر خاک پای دوست خداوند شوق رادر دیدگان کشند جلای بصر بود. سعدی .- روغن جلا ؛ از تربانتین و پاره چیزهای دیگر کنند.
-
واژههای مشابه
-
ابن جلا
لغتنامه دهخدا
ابن جلا. [ اِ ن ُ ج َ ] (اِخ ) ابن جلای مرسی . نام طبیبی مشهور در خدمت منصور. (لکلرک ).
-
ابن جلا
لغتنامه دهخدا
ابن جلا. [ اِ ن ُ ج َ ] (ع ص مرکب ، اِ مرکب ) شناخته ٔ هر کس . (مهذب الاسماء). شناخته . || سید. رئیس . سر. سرور.
-
جلا دادن
لغتنامه دهخدا
جلا دادن . [ ج َ دَ ] (مص مرکب ) پاک کردن . پاکیزه کردن . پرداخت کردن . صیقل دادن . براق کردن : جلا دادن ظروف فلزی ؛ پاک و روشن ساختن آن . || تبعید کردن . نفی بلد کردن . اخراج بلد کردن . (یادداشت مؤلف ).
-
جلا کار
لغتنامه دهخدا
جلا کار. [ ج ِ ] (ص مرکب ) جلادهنده و صیقل زننده (ناظم الاطباء).
-
جلا کاری
لغتنامه دهخدا
جلا کاری . [ ج ِ ] (حامص مرکب ) شغل جلاکار.
-
جفت و جلا کردن
لغتنامه دهخدا
جفت و جلا کردن . [ ج ُ ت ُ ج َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) نظیر ریش و گیس بهم بافتن . پشت هم انداختن . (امثال و حکم دهخدا). حقه جور کردن . پشت هم اندازی کردن : شبانه روز کارش جفت و جلا کردن و مال مردم به مفت بردن است . (فرهنگ عوام ). || مرتب کردن : این در را...
-
جفت و جلا
لغتنامه دهخدا
جفت و جلا. [ ج ُ ت ُ ج َ ] (اِ مرکب ، از اتباع ) پشت هم اندازی و دوزوکلک چینی و با کردن صرف شود. رجوع به جفت و جلا کردن شود.
-
واژههای همآوا
-
جلع
لغتنامه دهخدا
جلع. [ ج َ ] (ع مص ) برکندن جامه را و برهنه گردیدن . (منتهی الارب ).
-
جلع
لغتنامه دهخدا
جلع. [ ج َ ل َ ] (ع مص ) بی شرم و فحاش گردیدن و برهنه فرج شدن . || دندانهای پیش گشاده بودن از لب زیرین . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ): جلع فمه جلعاً؛ کان لاتنضم شفتاه علی لسانه . (اقرب الموارد).
-
جلع
لغتنامه دهخدا
جلع. [ج َ ل ِ ] (ع ص ) بیشرم و فحاش و برهنه فرج . (منتهی الارب ). || کسی که لبهای او بر روی دندانها بهم نرسد. (از اقرب الموارد). اجلع. (اقرب الموارد).