کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
جائی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
جائی
لغتنامه دهخدا
جائی . (ع ص ) از «جای ». دوزنده و اصلاح کننده ٔ لباس . || نگاهبان گوسپندان . (منتهی الارب ).
-
جائی
لغتنامه دهخدا
جائی . (ع ص ) از مجیی ٔ. آینده .
-
جائی
لغتنامه دهخدا
جائی . (ع ص ) از: جأو. پوشنده . پنهان کننده . || بازدارنده . پیوندکننده ٔ لباس . || گزنده : یقال جأی علیه ؛ ای عضه . (منتهی الارب ).
-
جائی
لغتنامه دهخدا
جائی .(اِ) در تداول عامه مستراح . مبرز بیت الخلا. متوضا.
-
واژههای مشابه
-
میان جائی
لغتنامه دهخدا
میان جائی . (اِخ ) تیره ای از طایفه ٔ زلقی ایل چهارلنگ بختیاری . (از جغرافیای سیاسی کیهان ص 76). و رجوع به زلقی شود.
-
خار در جائی کردن
لغتنامه دهخدا
خار در جائی کردن . [ دَ ک َ دَ ] (مص مرکب )خار در محلی قرار دادن بجهت منع دخول . خارنشین کردن شیئی . ایجاد مانع کردن . رجوع به کلمه ٔ تشویک شود.
-
پای کسی را از جائی بریدن
لغتنامه دهخدا
پای کسی را از جائی بریدن . [ ی ِ ک َ اَ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) آمد و شد وی را از آنجا منقطع کردن .
-
جستوجو در متن
-
حرة
لغتنامه دهخدا
حرة. [ ح َرْ رَ ] (اِخ ) رزمگاه حُنَین . || موضعی به تبوک . || جائی به تقدة. || جائی میان مدینة و عقیق . || جائی قبلی مدینة. || جائی به بلادقیس . || جائی به دهناء. || جائی به عالیه ٔ حجاز. || جائی نزدیک فید. || جائی به کوههای طی . || جائی به زمین بار...
-
گاراژ
لغتنامه دهخدا
گاراژ. (فرانسوی ، اِ) جائی که اتومبیل را در آن گذارند. جائی که مسافران برای تهیه ٔ بلیط مسافرت و سوار شدن بدانجا روند. جائی که رانندگان مسافران و بار را از آنجا سوار کنند و بدانجا پیاده کنند.
-
طروء
لغتنامه دهخدا
طروء. [ طُ ] (ع مص ) از جائی وشهری برآمدن . (صراح ). از جائی به جائی شدن یا آمدن .(زوزنی ). از جائی و شهری آمدن کسی را، یا ناگاه برآمدن از جائی بر کسی . یقال : طَرَاءَ علیهم ؛ اذا اتاهم من مکان ، او خرج علیهم منه فُجاءة. (منتهی الارب ).
-
آبک
لغتنامه دهخدا
آبک . [ ب َ ] (اِخ ) نام جائی است .
-
جاکرسی
لغتنامه دهخدا
جاکرسی . [ ک ُ ] (اِ مرکب ) محل کرسی . جائی که در آنجا کرسی گذارند. جائی که در آن کرسی نهند.
-
جاکن کردن
لغتنامه دهخدا
جاکن کردن . [ ک َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) کسی یا چیزی را از جائی به جائی بردن . به حرکت درآوردن چیزی را: باد و طوفان درختان را جاکن کرد.