کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بجوی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بجوی
لغتنامه دهخدا
بجوی . [ ب َ ] (اِخ ) ابراهیم بجوی ، مورخ عثمانی بود و کتاب او از بهترین منابع تاریخ عثمانی در سالهای 1520م . تا 1639م . محسوب میشود. او بسال 1574م .بدنیا آمد و در 1650م . درگذشت . (از اعلام المنجد).
-
جستوجو در متن
-
بازگذشتن
لغتنامه دهخدا
بازگذشتن . [ گ ُ ذَ ت َ ](مص مرکب ) گذشتن : چون دیدم فضایل نفسانی بر مثال گوسفندان بودند که چون یکی بجوی بازگذرد هیچ بازنایستند و همه بر پی او گذرند. (از فتوت نامه ).
-
بدوی
لغتنامه دهخدا
بدوی . [ ب ِ ] (حرف اضافه + ضمیر) بدو. به اوی . به او : شو بدان کنج اندرون خمّی بجوی زیر او سمجی است بیرون شو بدوی .رودکی .و رجوع به بدو و او شود.
-
لافگاه
لغتنامه دهخدا
لافگاه . (اِ مرکب ) جای لاف . (آنندراج ) : لاف بسی شد که در این لافگاه بر تو جهانی بجوی خاک راه . نظامی (مخزن الاسرار ص 113).دل دو نیم نداری به گوشه ای بنشین به لافگاه محبت به یک گواه مرو.صائب .
-
پوزش گفتن
لغتنامه دهخدا
پوزش گفتن . [ زِ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) بزبان آوردن پوزش . توبه کردن : دگر آنکه گفتی که پوزش بگوی کنون توبه کن راه یزدان بجوی ... فردوسی .و رجوع به پوزش شود.
-
کژه گوی
لغتنامه دهخدا
کژه گوی . [ ک َژْ ژَ / ژِ ] (نف مرکب ) کژه گوینده . کژه گو. آنکه سخن به کژی گوید. دروغزن . کج گوی . ناراست گوی : بدانست خسرو که آن کژه گوی همان آب خون اندر آرد بجوی . فردوسی .رجوع به کژگوی شود.
-
غرزن
لغتنامه دهخدا
غرزن . [ غ َ زَ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) زن قحبه و بدکار. (آنندراج ). روسپی زن . || مرد دیوث و قلتبان . (آنندراج ) (انجمن آرا). قرنان . کشخان : حریف یکدگرند آن دو غرزن قوادکه این از آن بجوی فرق کردنتوانی . سوزنی .من عزیزم مصر حرمت را و این نامحرمان غرزن...
-
آذرتش
لغتنامه دهخدا
آذرتش . [ ذَ ت ُ ] (اِ مرکب ) بعض از فرهنگها این کلمه را ضبط کرده و معنی سمندربدان داده و شعر ذیل را شاهد آورده اند : درروَد بی زخم و زجر و درشود بی ترس و بیم همچو آذرتش به آتش همچو مرغابی بجوی . منوچهری . و بعضی آذرشین را همین معنی داده و به همین شع...
-
کژگوی
لغتنامه دهخدا
کژگوی . [ ک َ ] (نف مرکب ) ناراست گوی . که سخن به کژی و ناراستی گوید. کژ گوینده . کژگو. دروغگوی . دروغزن . (یادداشت مؤلف ). کج گوی . که سخن نادرست گوید : هرآنگه که شد پادشا کژگوی ز کژی شود زود پیکارجوی . فردوسی .میامیز با مردم کژگوی که او را نباشد س...
-
شوی کش
لغتنامه دهخدا
شوی کش . [ ک ُ ] (نف مرکب ) کشنده ٔ شوی . شوی کشنده . شوهرکش . || کنایه از دنیا : فژه گنده پیری است شوریده هش بداندیش فرزند و هم شوی کش . اسدی .دانش بجوی اگرت نبرد از راه این گنده پیر شوی کش رعنا. ناصرخسرو.این شوی کش سلیطه هر روزی بنگر که چگونه روی ب...
-
عوانی
لغتنامه دهخدا
عوانی . [ ع َ ] (حامص ) ستمگری و جباری و سختگیری و زجر کردن : خشم شاه عشق بر جانش نشست بر عوانی و سیه روئیش بست . مولوی .مرد از آن گفته پشیمان شد چنان کز عوانی ساعت مردن عوان . مولوی .رجوع به عوان شود. || پاسبانی : همی کشد ز پس خویشت این جهان که بجوی...
-
آبرو
لغتنامه دهخدا
آبرو. [ ب ِ ] (اِ مرکب ) آبروی . آب روی . جاه . اعتبار.شرف . عِرض . ارج . ناموس . قدر. (ربنجنی ) : شو این نامه ٔ خسروی بازگوبدین جوی نزد مهان آبرو. فردوسی .آبرو میرود ای ابر خطاشوی ببارکه بدیوان عمل نامه سیاه آمده ایم . حافظ.در حفظ آبرو ز گهر باش سخت...
-
آذرشب
لغتنامه دهخدا
آذرشب .[ ذَ ش َ ] (اِخ ) نام فرشته ٔ موکل آتش که پیوسته در آتش است . || (اِ مرکب ) سمندر : در شودبی زخم و زجر و درشود بی ترس و بیم همچو آذرشب به آتش همچو مرغابی بجوی . منوچهری .[ و خسروپرویز را بود ] دستارچه ٔ آذرشب و آن از موی سمندر بافته بود. (مجمل...
-
روح قدسی
لغتنامه دهخدا
روح قدسی . [ ح ِ ق ُ ](اِخ ) جبرئیل . (فرهنگ رشیدی ) (ناظم الاطباء). || روح فرشتگی در برابر روح حیوانی : دردسر دادیم حضرت را و حضرت روح قدس روح قدسی دردسرها برنتابد بیش از این . خاقانی .چون همه روحانیان روح قدسی عاجزندچون بدانی تو بدین رای رزین تبریز...