کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
امرار معاش پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
چرچر کردن
لغتنامه دهخدا
چرچر کردن . [ چ َ چ َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) مالی یافتن و با آن معاش گذرانیدن . از ثروت بادآورده ای امرار معاش کردن . || خوردنی بمرور یافتن و خوردن . رجوع به چرچر شود.
-
معاش
لغتنامه دهخدا
معاش . [ م َ ](ع مص ) زیستن . (تاج المصادر بیهقی ) (از منتهی الارب ). زندگانی کردن . (غیاث ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). عیش . مَعیش . معیشة. عیشة. عَیشوشَة. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || (اِ)زندگانی . (منتهی الارب ) (ناظم الا...
-
نان رسان
لغتنامه دهخدا
نان رسان . [ رَ / رِ ] (نف مرکب ) آنکه از وجودش دیگران متنعم شوند. که از فیض وجود او دیگران امرار معاش کنند. که به معیشت اطرافیان کمک کند. روزی رسان .
-
روشن اصفهانی
لغتنامه دهخدا
روشن اصفهانی . [ رَ ش َ ن ِ اِ ف َ ] (اِخ ) ملامحمد صادق ... از شاعران دوره ٔ قاجاریه و مردی صافی اندیشه و باذوق بود و از راه صحافی در تهران امرار معاش میکرده است . رجوع به مجمع الفصحاء و فرهنگ سخنوران شود.
-
نزول خوار
لغتنامه دهخدا
نزول خوار. [ ن ُ خوا / خا ] (نف مرکب ) در تداول ، رباخوار. که پول به ربح دهد و سودش را بگیرد. که کارش نزول دادن پول است . که پولش را به مرابحه دهد و از سود آن امرار معاش کند.
-
خرمرده
لغتنامه دهخدا
خرمرده . [ خ َ م ُ دَ / دِ ] (ص مرکب ) کنایه از فقیر.کنایه از مسکین . آنکه از مال دنیا یک خر داشته و باآن امرار معاش می کرده و سرانجام آن خر میمیرد و مردجز خر مرده چیز دیگر ندارد. (یادداشت بخط مؤلف ).
-
کانانن
لغتنامه دهخدا
کانانن . [ن ِ ] (اِخ ) قوم سامی که در سواحل خلیج فارس سکونت داشتند در ازمنه ٔ قدیم به سوریه مهاجرت کردند و عده یی از آنها مشغول زراعت بوده اند و گروه دیگر از راه شبانی امرار معاش میکردند. دسته ٔ دیگر همان قوم فنیقی هستند که به تجارت و دریانوردی روزگا...
-
لک و لک کردن
لغتنامه دهخدا
لک و لک کردن . [ ل ِک ْ ک ُ ل ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) با رنج و بی پولی و بی اسبابی گذرانیدن . با مایه ٔ کم یا اسبابی نارسا کاری ورزیدن یا عمر گذاشتن . با مبلغی ناچیز امرار معاش کردن : باهمین مواجب کم لک و لکی می کنم تا ببینم چه میشود.
-
کروکر کردن
لغتنامه دهخدا
کروکرکردن . [ ک ِرْ رُ ک ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) با کشیدن پای بر زمین بنرمی پیش رفتن . || با فقریا با ضعف امرار حیات کردن . با قلت مال به نحوی معاش را گذرانیدن یا عملی محتاج به پول بسیار را با تعب با پول کم ادامه دادن . (یادداشت مؤلف ). || به ملایمت پ...
-
نور
لغتنامه دهخدا
نور. [ ن َ وَ ] (ع اِ) نام گروهی مردمان که به خانه به دوشی و دوره گردی عادت دارند و در آسیا و اروپا و افریقا و امریکا به سر می برند و از راه دزدی و گدائی و فال گیری و خراطی و غربال سازی و امثال آن امرار معاش می کنند،یکی از ایشان را نوری ّ گویند. (از ...
-
مغو
لغتنامه دهخدا
مغو. [ م ُ ] (اِخ ) بندری در مغرب بندر لنگه . (فارسنامه ٔ ناصری ج 2 ص 16). از بنادر خلیج فارس است که دارای 400 تن سکنه است که بیشتر از صید مروارید امرار معاش می کنند. (از جغرافیای طبیعی کیهان ص 109).
-
خشم هودو
لغتنامه دهخدا
خشم هودو. [ خ َ ش َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش لنگه شهرستان لار، واقع در 36 هزارگزی خاور لنگه و یک هزارگزی ساحل خلیج فارس ، دارای 105 تن سکنه که ازطریق صید ماهی امرار معاش می کنند. این دهکده از طریق دریا راه دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران...
-
حلوان
لغتنامه دهخدا
حلوان . [ ح َ ] (اِخ ) مرکز دهستان حلوان بخش طبس شهرستان فردوس ، محلی جلگه و گرمسیری است ، دارای 540 تن سکنه . آب آن از قنات و محصول آن غلات ، خرما، پنبه و ارزن است . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . اغلب اهالی بوسیله ٔ تهیه ٔ زغال و فروش آن امرا...
-
راشد افندی
لغتنامه دهخدا
راشد افندی . [ ش ِ اَ ف َ ] (اِخ ) در قصبه ٔ ابرادی واقع در ایالت علائیه بسال 1220 ق . متولد شد و در سال 1267 هَ . ق . درگذشت . راشدبا شغل قضاوت امرار معاش میکرد. بیت زیر از اوست :سواد نقطه ٔ رخسارینی ظن ّ ایلمه مودن چکیده قطره ٔ مشکیندر آثار گیسودن ...
-
اعاشة
لغتنامه دهخدا
اعاشة. [ اِ ش َ ] (ع مص ) زنده گردانیدن . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). زنده کردن . (یادداشت مؤلف ). زنده داشتن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (مجمل اللغة).- اعاشه ٔ خدا کسی را ؛ او را زنده داشتن . اسباب زندگی در دسترس او گذاشتن . (از م...