کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اشیر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
اشیر
لغتنامه دهخدا
اشیر. [ اَ ] (اِخ ) (خوشحال ) پسر هشتمین ِ یعقوب بود که زلفه برایش تولید نمود. و او را چهار پسر و یک دختر بود. (قاموس کتاب مقدس ). و از زلفه دو پسر تولد کردند، کاد و اشر و بروایتی جاد و اشر. (حبیب السیر چ خیام ج 1 ص 59). و رجوع به اشترقفا و کاد و اشر...
-
اشیر
لغتنامه دهخدا
اشیر. [ اَ ] (اِخ ) خرابه های شهریست در شمال شرقی مغرب . (از اعلام المنجد).ممکنست خرابه های مزبور آثار اشیر ماده ٔ پیش باشد.
-
اشیر
لغتنامه دهخدا
اشیر. [ اَ ] (اِخ ) شهریست در جبال بربر بمغرب در مرز افریقیه ٔ غربی که مقابل بجانه در دشت واقع است و نخستین کسی که آنرا بنیان نهاد زیری بن مناد رئیس قبیله ٔ صنهاجی و جد معزبن بادیس از ملوک افریقیه بود. زیری در آغاز حال در جبال سکونت داشت و چون به مرح...
-
اشیر
لغتنامه دهخدا
اشیر. [ اَش ْ ی َ ] (ص تفضیلی ) قاآنی این صیغه ٔ تفضیلی را از شیر جعل کرده است : خنده ٔ او گاه خشم خنده ٔ شیر نر است هرکه نگرید از آن خنده ز شیر اشیر است قافیه گو جعل باش جعل ز من درخور است رتبت من در سخن صد ره از آن برتر است کز پی یک طیبتم خصم کند گ...
-
اشیر
لغتنامه دهخدا
اشیر. [ اَش ْی ُ ] (ع اِ) ج ِ شیار. (منتهی الارب ). ج ِ شیار که بمعنی روز شنبه باشد. (آنندراج ). و رجوع به شیار شود.
-
اشیر
لغتنامه دهخدا
اشیر.[ ] (اِخ ) نام یکی از سه قصبه ٔ زیرکوه از ولایات قهستان است . رجوع به نزهةالقلوب مقاله ٔ 3 ص 145 شود.
-
واژههای همآوا
-
عشیر
لغتنامه دهخدا
عشیر. [ ع َ ] (ع اِ) ده یک . (منتهی الارب ) (دهار). دهم حصه از چیزی . (غیاث اللغات ). یک جزء از ده ، مانند عُشر. (از اقرب الموارد). ج ، أعشِراء (اقرب الموارد) (منتهی الارب )، عُشور. أعشار. (منتهی الارب ).- عُشر عشیر ؛ یک جزء از صد جزء هر چیزی . و ر...
-
جستوجو در متن
-
اشر
لغتنامه دهخدا
اشر. [ ] (اِخ ) بروایتی نام اشیر فرزند یعقوب بوده است . رجوع به اشیر و حبیب السیر چ خیام ج 1 ص 59 شود.
-
اشیرة
لغتنامه دهخدا
اشیرة. [ اَ رَ ] (اِخ ) شهریست در مغرب و از آنست عبداﷲ حافظ نحوی که پدرش محمد نام داشت . (منتهی الارب ). و این همان اشیر است . رجوع به اشیر و اشیری شود.
-
یاقوق
لغتنامه دهخدا
یاقوق . (اِخ ) نام جدید حقوق ، شهری میان اشیر و نفتالی . (قاموس کتاب مقدس ). رجوع به حقوق شود.
-
تامست
لغتنامه دهخدا
تامست .[ م َ ] (اِخ ) قریه ای است کتامه و زنانه را نزدیک مسیله و اشیر، در مغرب . (از معجم البلدان ج 2 ص 354).
-
رحوب
لغتنامه دهخدا
رحوب . [ رَ ] (اِخ ) شهر دیگری که به بنی اشیر و بنی جرشون منسوب شد. (قاموس کتاب مقدس ).
-
رحوب
لغتنامه دهخدا
رحوب . [ رَ ] (اِخ ) شهری که در حصه ٔ سبط اشیر درآمد. (قاموس کتاب مقدس ).