کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ادفاء پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
ادفاء
لغتنامه دهخدا
ادفاء. [ اَ ] (اِخ ) نام موضعی است . (معجم البلدان ).
-
ادفاء
لغتنامه دهخدا
ادفاء. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ دِف ء.
-
ادفاء
لغتنامه دهخدا
ادفاء. [ اَ ف َءْ ] (ع ص ) مرد خیمه نشین . (منتهی الارب ).
-
ادفاء
لغتنامه دهخدا
ادفاء. [ اِ ] (ع مص ) گرم کردن . گرم ساختن . تبسانیدن . (زوزنی ). گرم داشتن . جامه ٔ گرم پوشانیدن کسی را. || پشم و صوف بسیار دادن کسی را. || ادفاء ثوب کسی را؛ گرم کردن جامه او را. || گرد آمدن قوم . || دراز شدن شاخ آهو تا نزدیک سرین وی . || خسته را کش...
-
ادفاء
لغتنامه دهخدا
ادفاء. [ اِدْ دِ] (ع مص ) تبسیدن . || جامه ٔ گرم پوشیدن .
-
جستوجو در متن
-
مدفی
لغتنامه دهخدا
مدفی ٔ. [ م ُ ف ِءْ ] (ع ص ) آنکه جامه ٔ گرم به کسی می بخشد و او را می پوشاند. (ناظم الاطباء): ادفأه ؛ البسه الدفاء. (اقرب الموارد). البسه ما یدفئه . (متن اللغة). نعت فاعلی است از ادفاء. رجوع به اِدْفاء شود.
-
تبسانیدن
لغتنامه دهخدا
تبسانیدن . [ ت َ دَ ] (مص ) تفسانیدن . گرم کردن . گرم داشتن : اِدفاء؛تبسانیدن . (زوزنی ). رجوع به تبسیدن و تفسیدن شود.
-
مدفی
لغتنامه دهخدا
مدفی . [ م ُ ] (ع ص ) خسته را کشنده . (آنندراج ). آنکه حمله می برد و خسته را می کشد. (ناظم الاطباء): ادفی الجریح ؛ اجهز علیه . (متن اللغة) (اقرب الموارد). رجوع به اِدفاء شود.
-
دفآی
لغتنامه دهخدا
دفآی . [ دَف ْ ] (ع ص ) مؤنث دفآن ، یعنی زن جامه ٔ گرم پوشیده . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || زن خیمه نشین . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || مؤنث أدفاء است یعنی زنی که کاهلش بر سینه اش مشرف و خمیده باشد. (از اقرب الموارد). زن کوژپشت . (ناظ...
-
دف ء
لغتنامه دهخدا
دف ء. [ دِف ْءْ ] (ع اِ) شدت گرما.(منتهی الارب ). نقیض شدت سرما. (از اقرب الموارد). ج ، أدفاء. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || ناخوشی . (منتهی الارب ). || شیر و پشم و بچه ٔ ستور و مانند آن که نفع گیرند از وی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد): و ا...
-
شاخ
لغتنامه دهخدا
شاخ . (اِ) شاخه . شغ. شغه . غصن . فرع . قضیب . فنن . خُرص ، خِطر. خَضِر. نجاة. عِرزال . بار.رجوع به بار شود. شاخ درخت . (فرهنگ جهانگیری ) (فهرست ولف ) . فرع در مقابل تنه و نرد. در گنابادی معادل شاخه . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ، ذیل شاخ ). در تکلم ش...