کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ناز شتری، عشوه شتری پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
لب شتری
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) labšotori آنکه لب کلفت و آویخته مثل لب شتر دارد.
-
دوکوهانه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی) doko[w]hāne, dokuhāne دارای دو کوهان؛ شتری که دو کوهان دارد.
-
بازل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: بَوازِل] [قدیمی] bāzel شتری که دندان نیش درآورده و به بلوغ رسیده است.
-
پیش قطار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [فارسی. عربی] [قدیمی] pišqatār شتری که در قطار جلوتر از همه باشد؛ نخستین شتر از شتران قطارکرده.
-
پی کرده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) [قدیمی] peykarde ۱. پیبریده؛ پیزده.۲. ویژگی اسب، استر، یا شتری که رگوپی پایش را بریده باشند.
-
شترقربانی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [فارسی. عربی. فارسی] šotorqorbāni قربانی کردن شتر در روز عید قربان. Δ در قدیم رسم بود روز عید قربان شتری را زینت کرده و میکشتند و گوشتش را میان مردم تقسیم میکردند.
-
انبره
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] 'ambare ۱. حیوان مویریخته.۲. شتری که پشمهایش ریخته شده.۳. اسب و شتر آبکش: ◻︎ بر کنار جوی بینم رستهٴ بادام و سیب / راست پنداری قطار اشترانند انبره (غواص: شاعران بیدیوان: ۳۲۶).
-
شتر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: uštr] ‹اشتر› (زیستشناسی) šotor ۱. پستاندارای نشخوارکننده و حلالگوشت با گردن دراز و پای بلند و یک یا دو کوهان بر پشت.۲. [عامیانه، مجاز] قاچ خربزه یا هندوانه به همراه پوست؛ شتری.
-
رقص
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] raqs ۱. جنبیدن؛ پا کوفتن؛ حرکات موزون با آهنگ موسیقی.۲. پایکوبی.۳. (بن مضارعِ رقصیدن) = رقصیدن〈 رقص شتری: رقصی که از روی رسم و قاعده نباشد؛ حرکات ناموزن.
-
کینه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹کین› kine ۱. دشمنی؛ عداوت؛ بغض.۲. = انتقام۳. [قدیمی] جنگ.〈 کینه به دل گرفتن: احساس دشمنی پیدا کردن.〈 کینه خواستن (جستن، توختن): (مصدر لازم) [قدیمی] انتقام گرفتن.〈 کینه داشتن: (مصدر لازم) دشمنی داشتن.〈 کینه ساختن: (مصدر لازم...