کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فرستادن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
فرستادن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹فرستیدن› ferestādan ۱. روانه کردن؛ راهی کردن؛ گسیل داشتن.۲. خواندن؛ گفتن: صلوات فرستادن.۳. امکان حضور یا اشتغال کسی را در جایی فراهم کردن: به دانشگاه فرستاد.۴. با وسایل مخابراتی مطلبی را منتقل کردن.۵. در جهتی پرتاب کردن: موشک را به هوا ...
-
جستوجو در متن
-
فروفرستادن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) foruferestādan پایین فرستادن؛ به پایین فرستادن.
-
اعزام
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر، اسم مصدر) [مٲخوذ از عربی] 'e'zām روانه کردن؛ فرستادن.
-
اهدا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: اهداء] 'ehdā هدیه فرستادن؛ هدیه دادن.
-
ایفاد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'ifād فرستادن؛ گسیل داشتن؛ روانه کردن.
-
بعثت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: بعثة] be'sat ۱. برانگیختن.۲. فرستادن.
-
تهادی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tahādi برای یکدیگر هدیه فرستادن؛ به هم هدیه دادن.
-
ترحیم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tarhim ۱. رحمت و درود فرستادن برای مرده.۲. [قدیمی] مهربانی کردن.۳. [قدیمی] درود فرستادن.۴. [قدیمی] طلب آمرزش کردن.
-
ارسال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'ersāl ۱. فرستادن.۲. [قدیمی] رها کردن.
-
اصدار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'esdār ۱. صادر کردن؛ فرستادن.۲. بازگردانیدن.
-
اتحاف
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'ethāf چیزی به عنوان تحفه و ارمغان به کسی دادن؛ تحفه دادن؛ تحفه فرستادن.
-
انفاذ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'enfāz ۱. روان کردن؛ فرستادن.۲. اجرا کردن حکم و فرمان.
-
مراسله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: مراسَلَة] morāsele ۱. نامه.۲. (اسم مصدر) [قدیمی] به هم نامه نوشتن؛ نامه فرستادن.
-
تقدیم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] taqdim ۱. پیش انداختن؛ جلو بردن؛ پیش فرستادن؛ مقدم داشتن.۲. پیشکش کردن.