کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
جدا بودن از پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
شباهت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [مٲخوذ از عربی] še(a)bāhat شبیه بودن؛ مانند بودن؛ مانندگی.
-
تجانس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tajānos ۱. همجنس بودن؛ از یکجنس بودن.۲. همجنسی.
-
بهوش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) behuš = 〈 بهوش بودن〈 بهوش بودن: [مجاز] هوشیار بودن: ◻︎ بهوش بودم از اول که دل به کس نسپارم / شمایل تو بدیدم نه صبر ماند و نه هوشم (سعدی۲: ۵۰۵).
-
مصونیت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: مصونیّة] masuniy[y]at ۱. مصون بودن؛ محفوظ بودن.۲. (پزشکی) حالت مقاومت نسبی در برابر بعضی بیماریها.۳. (سیاسی) مصون بودن از بازداشت و تعقیب.
-
غرابت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: غَرابة] qa(e)rābat ۱. شگفت و تعجبانگیز بودن.۲. دور از ذهن بودن؛ غیر مٲلوف بودن.۳. [قدیمی] دور بودن؛ دوری از وطن.〈 غرابت کلمه: (ادبی) در معانی، غیرمٲنوس و غریب بودن کلمه، چنانکه بیشتر مردم معنای آن را ندانند، مانند کلمۀ «فرخ...
-
پاکیزگی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) pākizegi ۱. پاک بودن؛ دور بودن از آلودگیهای اخلاقی.۲. پاکی؛ طهارت؛ نظافت.
-
نظافت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: نظافة] ne(a)zāfat نظیف بودن؛ پاک بودن از چرک و پلیدی؛ پاکی؛ پاکیزگی.
-
فصاحت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: فَصاحَة] fa(e)sāhat ۱. فصیح بودن؛ زبانآور بودن.۲. روان بودن سخن.۳. تیززبانی؛ زبانآوری.۴. روانی کلام.۵. (ادبی) در بدیع، خالی بودن کلام از ضعف تٲلیف، تنافر، و تعقید لفظی و معنوی.
-
تنگی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) tangi ۱. کوچکتر از اندازۀ مورد نظر بودن: تنگی لباس.۲. باریکی و کمپهنا بودن.۳. کم بودن فضا یا گنجایش.۴. [مجاز] دشواری.۵. [مجاز] کمیابی.۶. [مجاز] کم بودن زمان.۷. [قدیمی] نزدیکی.〈 تنگی نفس: (پزشکی) درد سینه که انسان بهسختی نفس بکشد؛ ...
-
جواز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] javāz ۱. اجازهنامه؛ پروانه؛ مجوز.۲. پروانۀ سفر.۳. (اسم مصدر) جایز بودن؛ روا بودن.۴. (اسم مصدر) [قدیمی] رخصت؛ اجازه.۵. [قدیمی] گذشتن از جایی یا از راهی.
-
قیمومت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [مٲخوذ از عربی] qeymumat قیم بودن.
-
انسجام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'ensejām ۱. منظم شدن و با هم جور شدن.۲. روان بودن کلام و عاری بودن آن از تعقید و تکلف و تصنع.۳. مستحکم شدن؛ استوار شدن؛ استواری.
-
بلاغت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: بَلاغة] balāqat ۱. فصیح بودن.۲. رسایی سخن.۳. (ادبی) در معانی، آوردن کلام مطابق اقتضای مقام و مناسب حال مخاطب.۴. خالص بودن کلام از ضعف تٲلیف.
-
کارآگاهی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) ‹کارآگهی› kār[']āgāhi ۱. کارآگاه بودن.۲. باخبر بودن از حقیقت کارها: ◻︎ چه نیکو مطاعیست کارآگهی / کز این نقد عالم مبادا تهی (نظامی۵: ۸۱۷).
-
شایستن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) [پهلوی: šāyistan] ‹شاییدن› [قدیمی] šāyestan سزاوار بودن؛ لایق و مناسب بودن؛ درخور بودن: ◻︎ بهجای خویش بد کردی چو بد کردی / که را شایی چو مر خود را نشایستی (ناصرخسرو: ۳۷۳)، ◻︎ گر دستهٴ گل نیاید از ما / هم هیزم دیگ را بشاییم (سنائی۲: ۴۴۹)،...