کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بزرگی کردن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
تعاظم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] ta'āzom بزرگی نمودن؛ تکبر کردن؛ بر دیگری بزرگی نمودن.
-
نخوت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: نخوة] na(e)xvat تکبر کردن؛ فخر کردن؛ تکبر؛ بزرگی؛ بزرگمنشی؛ خودستایی.
-
شکوهیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) ‹اشکوهیدن› [قدیمی] šokuhidan اظهار بزرگی و جاهوجلال کردن.
-
تعظم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] ta'azzom بزرگی نمودن؛ بزرگمنشی کردن؛ تکبر.
-
مکابره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: مکابَرَة] [قدیمی] mokābere ۱. اظهار کبر و بزرگی کردن.۲. معارضه و عناد کردن با کسی.۳. قهر و غلبه.
-
تکبیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] takbir ۱. خدا را به بزرگی یاد کردن؛ اللّهاکبر گفتن.۲. [قدیمی] بزرگ کردن؛ بزرگ شمردن.
-
اشکوهیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) ‹شکوهیدن› [قدیمی] 'oškuhidan ۱. اظهار بزرگی و جاه و جلال کردن.۲. مهابت داشتن.
-
کوله پشتی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) kulepošti کیف نسبتاً بزرگی برای راحت حمل کردن لوازم مختلف که بر پشت و روی شانهها قرار میگیرد.
-
شکوهندگی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی] še(o)kuhandegi ۱. اظهار بزرگی و بزرگواری کردن.۲. ترس؛ بیم و هراس.
-
مشارفت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: مشارَفة] [قدیمی] mošārefat ۱. به یکدیگر فخر کردن بهشرف و بزرگی.۲. مطلع شدن بر چیزی.۳. سمت اشراف و مفتشی داشتن بر کسی.
-
تعین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] ta'ayyon ۱. (فلسفه) به چشم دیدن چیزی و به یقین پیوستن.۲. لازم و محقق شدن امری یا چیزی.۳. بزرگی و دارایی پیدا کردن؛ جاه، مقام، و بزرگی داشتن.
-
ریاست
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: رئاسة] riyāsat ۱. رئیس بودن؛ سروری کردن.۲. (صفت، اسم) رئیس: ریاست دانشکدۀ ادبیات.۳. [قدیمی] سروری؛ سرداری؛ بزرگی؛ فرمانروایی.
-
تفخر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tafaxxor بزرگی نمودن؛ بزرگمنشی کردن: ◻︎ که مؤمن دور باشد از تکبر / نبینی ذرهای در وی تفخر (شاه نعمتالله ولی: ۷۵۶).
-
پابوس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) ‹پایبوس› pābus ۱. پا بوسیدن؛ بوسیدن پای کسی.۲. [مجاز] زیارت کردن.۳. [مجاز] به دیدار شخص بزرگی رفتن.۴. (صفت فاعلی) آنکه پای کسی را ببوسد؛ پابوسنده.۵. (صفت فاعلی) کسی که به دیدار شخص بزرگی برود.
-
خواندن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [پهلوی: xvāntan] xāndan ۱. قرائت کردن؛ مطالعه کردن.۲. دعوت کردن به مهمانی.۳. (مصدر لازم) آواز خواندن.۴. تحصیل کردن؛ درس خواندن.۵. کسی را صدا زدن.۶. احضار کردن.۷. فرا گرفتن؛ آموختن.۸. (مصدر لازم) مطابق و هماهنگ بودن: این امضا با امضای او ...