کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
افطار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
افطار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'eftār ۱. (فقه) باز کردن روزه با خوردن غذا؛ روزه گشادن؛ روزه شکستن.۲. (اسم) (فقه) [مجاز] وقت روزه گشادن.۳. (اسم) [مجاز] = افطاری
-
جستوجو در متن
-
افطاری
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت نسبی، منسوب به افطار) [عربی. فارسی] 'eftāri غذایی که روزهدار هنگام افطار میخورد.
-
فطور
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] fatur ۱. غذایی که با آن افطار میکنند.۲. (اسم مصدر) = فطر
-
مفطر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی، جمع: مفاطیر] [قدیمی] mofter افطارکننده؛ روزهخوار؛ روزهشکننده.
-
روزه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به روز) ruze ۱. مربوط به روز (در ترکیب با عدد): دوروزه، یکروزه.۲. (اسم) (فقه) از اعمال مذهبی، بهصورت خودداری از خوردن، آشامیدن، و سایر اعمالی که برای روزهدار منع شده از طلوع صبح تا غروب آفتاب؛ صوم.۳. (صفت) [عامیانه] روزهدار: امرو...