یحیی . [ ی َح ْ یا ] (اِخ ) ابن علی بن محمد شیبانی تبریزی ، مکنی به ابوزکریا و معروف به خطیب تبریزی ، از ائمه ٔ لغت و ادب و در اصل از تبریز بود. در بغداد بزرگ شد و به شام و مصر رفت و سپس به بغداد برگشت و در کتابخانه ٔ نظامیه به کار و تحقیق پرداخت تا به سال 502 هَ. ق . درگذشت . از آثار اوست : 1- الوافی فی العروض والقوافی . 2- شرح القصائد العشر. 3- الملخص فی اعراب القرآن . 4- شرح شعر متنبی . 5- شرح اللمع ابن جنی . 6- مقاتل الفرسان . 7- شرح دیوان حماسه ٔ ابی تمام . 8- شرح سقط الزند معمری . 9- شرح اختیارات مفضل ضبی . 10- تهذیب اصلاح المنطق ابن سکیت . 11- تهذیب الالفاظ ابن سکیت . 12- شرح المقصورة الدریدیة. تولد وی به سال 421 هَ .ق . بود. (از اعلام زرکلی ). و رجوع به ابن خلکان ج 2 ص 376 و روضات الجنات ص 78 و معجم الادباء ج 7 ص 286 شود.
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.