کالی . (ع ص ) کالی ٔ. اسم فاعل از کلأ بمعنی تأخر. || (اِ) بیعانه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || نسیئه : یقال عینه کالکالی ؛ ای نقده و حاضره ُ کالنسیئة. و فی الحدیث انّه صلی اﷲ علیه و سلم نهی عن بیعالکالی بالکالی و هُو بیعالدین بالدین و النسیئه بالنسیئة. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || (ص )وامی که به تأخیر افتد و در پرداخت آن درنگ شود. (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || محافظت کننده و نگاهبان . (برهان ) (از آنندراج ). در اقرب الموارد کَلأ بمعنی حفظ و حراست آمده است :
زندگانی خواجه عالی باد
ایزدش پاسبان و کالی باد.
|| (اِ) میل و خواهش . (ناظم الاطباء). || کسی که با زنان نان میخورد. (ناظم الاطباء).