کاتب بغدادی . [ ت ِ ب ِ ب َ ] (اِخ ) محمدبن حسن بن محمدبن علی بن حمدون کاتب بغدادی که کنیه اش ابوالمعالی و لقبش کافی الکفاة است . از فضلاء و ادبا بوده و کتاب تذکره ٔ او که در اشعار و نوادر و تاریخ و ادبیات است مشهور و دررشته ٔ خود بی نظیر و در روز سه شنبه ٔ یازدهم ذی القعده ٔ پانصد و شصت و دو یا هفت از هجرت (562 یا 567 هَ. ق ) در بغداد در زمان مستنجد باﷲ سی و دومین خلیفه ٔ عباسی (555 - 556 هَ . ق ) که بجهت بعضی از محتویات کتاب مذکورش زندانی بوده درگذشته و در مقابر قریش مدفون گردید و خانواده اش هم در فضل و ریاست مشهور و کتاب مذکور او را گاهی تذکره ٔ حمدونیه گفته و گاهی تذکرةالادب نامیده و گاهی تذکره ٔ ابن حمدون خوانده اند.
(از ریحانة الادب ج 3 ص 331 و ج 1 ص 182). و نیز رجوع شود به ابن خلکان ج 2 ص 96 و الذریعه ج 4 ص 26.
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.