چنگرگهاچه . [ چ َ گ َ گ َ چ َ ] (اِخ ) نام یکی از علمای برهمن . (ناظم الاطباء). از اکابر حکمای هندوستان بوده و در 5027 سال پس از هبوط آدم ابوالبشر ظهور نموده و در آن روزگار گشتاسب شاه ایران بوده است .وی برای تحقیق حال زردشت به ایران آمده و بعقیده ٔ پارسیان ، زردشت از ضمیر او خبر داده و بدو (بزرتشت ) ایمان آورده بازگردیده . اصل نام او شنگراچا بود که بزبان علمی هندوان یعنی صاحب شریعت و زراتشت بهرام چگرنکهاچه بفتح جیم پارسی که با کاف ورای بنون زده وهای مجهول گفته :
چونامه نزد چگرنکهاچه آمد
دلش در شادی و در کاچه آمد.
رجوع شود به مزدیسنا چ 1 ص 479.