چشمه ٔ خورشید. [ چ َ / چ ِ م َ /م ِ ی ِ خوَرْ / خُر ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) ) قرص خورشید. قرص خور. عین الشمس . قرص آفتاب :
آنگه گر نیم شب درش بگشائی
چشمه ٔ خورشید را ببینی تابان .
از دو رخ تو نور برد چشمه ٔ خورشید
وز دو لب تو طعم برد چشمه ٔ حیوان .
کآب جگر چشمه ٔ حیوان اوست
چشمه ٔ خورشید نمکدان اوست .
چشمه درخشنده تر از چشم حور
تا برد از چشمه ٔ خورشید نور.
دل که بشادی غم دل می گرفت
چشمه ٔ خورشید بگِل می گرفت .
این همان چشمه ٔ خورشید جهان افروز است
که همی تافت بر آرامگه عاد و ثمود.
ذره را تا نبود همت عالی ،حافظ
طالب چشمه ٔ خورشید درخشان نشود.
گرچه گردآلود فقرم دورباد از همتم
گر به آب چشمه ٔ خورشید دامن تر کنم .
رجوع به چشمه ٔ خور شود.