نجم الدین . [ ن َ مُدْ دی ] (اِخ ) (شیخ ...) عبداﷲبن محمدبن محمدبن علی اصفهانی ، ملقب به شیخ نجم الدین . از اکابر عرفای قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری و شاگرد شیخ ابوالعباس مرسی است . به سال 663 متولد شد. پس از تحصیل فقه و اصول تصوف به مصر سفرکرد و به خدمت شیخ ابوالعباس مرسی رسید و ملازم و مصاحب وی گشت و پس از وفات شیخ به مکه رفت و بیست و چند سال آخر عمر خود را در آنجا مجاور شد و به سال 721 هَ . ق . در مکه وفات یافت . (از حواشی شدالازار ص 474). و نیز رجوع به تاریخ یافعی ج 4 ص 261 و دررالکامنه ج 2 ص 302 و نفحات الانس ص 669 و سفینة الاولیاء ص 183 و شذرات الذهب ج 6 ص 55 و خزینة الاصفیاء ج 2 ص 285 و طرایق الحقایق ج 2 ص 300 شود.
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.