منصور مورد. [ م َ رِ م ُ وَرْ رَ ] (اِخ ) یکی از شعرای قدیم فارسی است و بیرونی در کتاب الجماهر خود (ص 81) نام او برده و این بیت را از او نقل کرده است :
کجا خاک درگاهش از کیمیاست
که یاقوت گردد همی زو مدر.
همان منصوربن علی منطقی رازی شاعر قرن چهارم هجری قمری است .رجوع به منطقی رازی و لباب الالباب چ سعید نفیسی ص 254شود.