مفرد قمی . [ م ُ رَ دِ ق ُ ] (اِخ ) از شاعران قرن یازدهم هجری بود که به خیاطی روزگار می گذاشته است . از اوست :
خون بلبل را نه تنها در چمن گل می خورد
هر کجا خاری است آب از چشم بلبل می خورد
بس که کردم گریه خون دیده تا ابرو رسید
آب این سرچشمه طغیان کرده بر پل می خورد.
و رجوع به تذکره ٔ نصرآبادی ص 367 و فرهنگ سخنوران تألیف خیام پور شود.
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.