مرزم . [ م ِ زَ ] (اِخ ) ناجد. نام ستاره ای است بر دوش چپ جبار. نام دیگر شعری است . (از یادداشتهای مرحوم دهخدا). نام سه ستاره است یکی در ذراع و دومی در شعرای شامی و سومی در شعرای یمانی . (ناظم الاطباء) : و هر دو ستاره سگ پیشین را ذراع مقبوضه خوانند، أی بازو به هم آورده ؛ و بزرگترین این دو ستاره را شعرای شامی خوانند وخردترین را مرزم ؛ و هر کوکبی خرد که با دیگر بزرگ بود او را مرزمش نام کنند. (التفهیم ، یادداشت مرحوم دهخدا). نیز رجوع به مرزمان شود. || (ع اِ)نوء المرزم ؛ ستاره ٔ سرما. (منتهی الارب ). نوء من انواءالشتاء شدیدالبرد. (متن اللغة). || ام مرزم ؛ باد شمال . (منتهی الارب ) (دستورالاخوان ). شمال . (متن اللغة). باد شمال ، یا مطلق باد. (از اقرب الموارد).
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.