مالک . [ ل ِ ] (اِخ ) ابن انس بن مالک الاصبحی الحمیری مکنی به ابی عبداﷲ (93-179هَ . ق .) امام مدینه و پیشوای مذهب مالکی یکی از چهار مذهب اهل سنت و جماعت است . مردی متدین بود و از امرا و سلاطین دوری می جست . وی به درخواست منصور عباسی کتاب «الموطاء» را تألیف کرد. تألیفات دیگر او عبارت است از رساله ٔ «الوعظ» کتاب «المسائل » کتاب «النجوم » و «تفسیر غریب القرآن ». و نیز او را رساله ای است به رشید که ابوبکربن عبدالعزیز از اخلاف عمربن الخطاب خلیفه از او روایت کرده است . وی بعکس ابوحنیفه به احادیث و سنن رسول و صحابه و استناد بدانها رغبت وافر داشت . ولادت و وفات وی در مدینه اتفاق افتاد. (از اعلام زرکلی و تاریخ گزیده و منابع دیگر) :
شافعی بینم و در دست هر انگشتی از او
مالک و احمد و نعمان به خراسان یابم .
و رجوع به وفیات الاعیان به اهتمام محمد محیی الدین عبدالحمید چ مصر ص 284 و تاریخ گزیده ص 302 و 756 و معجم المطبوعات ج 2 ص 1609 و کشف الظنون ج 2 ص 1907 و 1908 و اعلام زرکلی شود.