قمی . [ ق ُم ْ می /می ] (اِخ ) محمد طاهر (ملا...) ابن محمد حسین ، اصلاً شیرازی است و چون در قم اقامت کرد به قمی مشهور شد. وی از مشاهیر علمای امامیه ٔ دوره ٔ شاه سلیمان صفوی واز مشایخ اجازه ٔ شیخ حر عاملی و ملا محمدباقر مجلسی و فقیه و متکلم و محدث و واعظ و شیخ الاسلام قم بود. نماز جمعه بپا میداشت و با فلسفه و صوفیه دشمن بود. با ملا خلیل قزوینی که نماز جمعه را در غیبت امام حرام میدانست و با ملامحسن فیض که مشرب عرفانی داشت مکاتبات و معارضاتی دارد. از تألیفات اوست : 1- الاربعون حدیثاً و دلیلا فی امامة الائمة الطاهرین . 2- بهجة الدارین در حکمت . 3- تحفة الاخبار در شرح قصیده ٔ رائیة. 4- حجةالاسلام فی شرح تهذیب الاحکام . 5- حکمةالعارفین فی رد شبه المخالفین من المتصوفین و المتفلسفین . 6- الفوائد الدینیة فی الرد علی الحکماء و الصوفیة. 7- موعظة النفس . 8- هدیه ٔ سلیمانی . وی به سال 1098 هَ . ق . در قم در گذشت و در قبرستان معروف به شیخان پشت مرقد زکریابن آدم دفن شد. (روضات الجنات و الذریعة) (ریحانة الادب ). و رجوع به انجم فروزان عباس فیض شود.
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.