قاضی زاده ٔ همدانی . [ دَ / دِ ی ِ هََ م َ ] (اِخ ) میرزا سید ابراهیم بن میرزا قوام الدین حسین بن عطاء اﷲ حسینی یا حسنی معروف به قاضی زاده . و ظهیر همدانی از اکابرو فحول علمای امامیه و اساتید معقول و منقول عهد شاه طهماسب صفوی و بعضی دیگر از سلاطین صفوی است . وی حکیمی است متکلم ، محقق مدقق ، صوفی مشرب و در عبارات بعضی از اجله به مرجع المتکلمین و سیدالحکماء و المتألهین موصوف بوده و در شعر و فنون ادبی دستی توانا داشته و مراتب علمی او با ورع و تقوی و حلم و وقار و بلاغت توأم بوده و حدیث را از شیخ بهائی فراگرفته و شیخ فضل و کمال او را می ستوده و او را بر میرداماد ترجیح میداده ، و فیمابین ایشان مکاتبات و مراسلات لطیف رد و بدل شده است . وی پس از وفات پدرش که قاضی همدان بوده است عهده دار قضاء آن سامان گردید لکن اکثر اوقات خود را در درس و مطالعه و مباحثه مصروف و مرافعات و فصل خصومات را به عهده ٔ نواب خود موکول میداشت . سید علی خان در سلافة العصر وی را بسیار ستوده و گوید:
و زادبه الدین الحنیفی رتبة
و شاد دروس العلم بعد دروسها
واحیی موات العلم منه بهمة
تلوح علی الاسلام منه شموخها.
او راست : 1- اثبات الواجب . 2- حاشیه اثبات الواجب جلال الدین دوانی . 3- حاشیه ٔ الهیات شفا. 4- حاشیه ٔ شرح اشارات خواجه . 5- حاشیه شرح جدید تجرید. 6- حاشیه ٔ کشاف . وی به سال 1026 هَ . ق . وفات یافت . (روضات ص 10) (الذریعه در مواضع متفرق ) (ریحانة الادب ج 3 ص 43).
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.