غزوة. [ غ َزْ وَ ] (ع اِ) یکی غزو. جنگ کردن با دشمن و در پی جنگ و غارت اوگردیدن . (از آنندراج ). غزوة اسم مرة از غزو است . ج ،غَزَوات . (تاج العروس ) (اقرب الموارد). رجوع به غزوشود : ما به جانب عراق و غزوه ٔ روم مشغول گردیم ، و وی [محمد] به غزنین و هندوستان . (تاریخ بیهقی ). ذکر غزوه ٔ مولتان . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ 1272 هَ . ق . ص 260). در وقت نهضت سلطان به غزوه ٔ ناردین از او لشکر خواست . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ایضاً ص 375). || جنگ مؤمنین با کفار به جهت اسلام ، به شرطی که رسول (ع ) یا امام وقت در آن جنگ همراه باشد،و اگر جنگ مؤمنین با کفار به سرکردگی امام وقت باشد آن را سریه گویند. (غیاث اللغات ) (آنندراج ). هر جنگی با عرب و یهود که پیغامبر(ص ) در آن شرکت می فرموده است . مقابل سریه ، و آن هر جنگی است که مسلمانان به امر رسول (ص ) با عرب و غیره میکردند بی حضور رسول (ص ). رجوع به غَزْوْ شود.
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.