علی ربعی . [ ع َ ی ِ رَ ] (اِخ ) ابن مقرب بن منصوربن مقرب بن حسن بن عزیزبن ضبار ربعی عیسونی احسائی ، ملقّب به جمال الدین و مکنّی به ابوعبداﷲ. شاعر بود و از آل عیون به شمار می رفت که امیران احساء بودند. وی در سال 572 هَ . ق . متولد شد و به عراق سفر کرد و مدتی در بغداد سکونت گزید سپس به موصل رفت و الناصر و آل ایوب را مدح کرد و به بحرین بازگشت و در سال 629 هَ . ق .در آنجا درگذشت . او را دیوان شعری است . (از معجم المؤلفین بنقل از الوافی صفدی ج 12 ص 209. اعیان الشیعه ٔ عاملی ج 41 ص 327. فوایدالرضویه ٔ عباس قمی ج 1 ص 330. تذکرةالمتبحرین ص 490. هدیةالعارفین بغدادی ج 1 ص 706. الاعلام زرکلی ج 5 ص 175). و رجوع به معجم البدان یاقوت ج 6 ص 259 و الذریعه ٔ آقابزرگ طهرانی ج 9 ص 30 و 747 شود.
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.