عرفطة. [ ع ُ ف ُ طَ ] (اِخ ) ابن حُباب (یا جَناب )بن جبیرة ازدی ، حلیف و هم پیمان بنی امیه . وی یکی از سه تن عرب جاهلی است که در روزگار خود به «زادالراکب » مشهور بودند چه هر کس با آنان سفرمیکرد توشه ٔ راه او بر آنها بود. و برخی گویند «زادالراکب » تنها لقب عرفطة است . وی درک اسلام کرد و اسلام آورد و از مصاحبان پیغمبر (ص ) شد و به سال هشتم هجری در واقعه ٔ طائف شهید گشت . (از الاعلام زرکلی از الاصابة و التاج و عقودالطائف و عیون الاثر و الاستیعاب ).
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.