شعرسرای . [ ش ِ س َ / س ُ ] (نف مرکب ) شاعر. شعرگو. گوینده . سراینده . شعرسرا. (یادداشت مؤلف ) :
وقت آن شد که به دشت آید طاوس و تذرو
تا شود بر سر شخ کبک دری شعرسرای .
همچون رده ٔ مور به دَرْشان شده از حرص
از تنگی دست این گُرُه شعرسرایان .
شما واژهای در دفتر واژه ثبت نکردهاید.
برای رفع محدودیت کاربر ویژه شوید
با حذف کوکی، لیست لغات از بین خواهد رفت.
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شعرسرای . [ ش ِ س َ / س ُ ] (نف مرکب ) شاعر. شعرگو. گوینده . سراینده . شعرسرا. (یادداشت مؤلف ) :
وقت آن شد که به دشت آید طاوس و تذرو
تا شود بر سر شخ کبک دری شعرسرای .