زراغن . [ زَ غ َ ] (اِ) زمین سخت بود. زراغنگ نیز گویند. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص 377). زمین ریگناک و سخت . (جهانگیری ) (فرهنگ رشیدی ) (اوبهی ) (از ناظم الاطباء) (انجمن آرا) (آنندراج ). زراغنگ به زیادتی گاف نیز گفته اند. (انجمن آرا) (آنندراج ).زمین ریگناک را نیز گفته اند. (برهان ). همان زراغنگ مرقوم . (شرفنامه ٔ منیری ). زارغنگ . زاراغنگ . زراغنگ . زمین ریگناک و سخت . (فرهنگ فارسی معین ) :
زمینی زراغن به سختی چو سنگ
نه آرامگاه و نه آب و گیاه .
بهرامی (لغت فرس اسدی چ اقبال ص 377).
|| جستن گلو را گویندو به عربی فواق خوانند. (برهان ). فواق را گویند. (جهانگیری ). فواق و صدائی که از گلو بواسطه ٔ تقلص حجاب حاجز برمی آید. (ناظم الاطباء). || بمعنی آروغ نیز آمده . (فرهنگ رشیدی ). در فرهنگ بمعنی آروغ هم آورده . (انجمن آرا) (آنندراج ) :
از فرط عطای تو زند آز
پیوسته ز امتلا زراغن .
کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
واژه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.