دیوچهر. [ وْ چ ِ] (ص مرکب ) دیوچهره . دیوصورت . زشت روی :
چنین کار نامد بگودرزیان
از آن دیوچهران تورانیان .
هوا تیره چون پود بر تار شد
بر آن دیوچهران جهان تار شد.
از ایرانیان کس نبد دیده چیر
چنان دیوچهران گرد دلیر.
فرود آمد زروزن دیوچهری
نبوده در سرشتش هیچ مهری .
فرشته صفت گرد آن دیوچهر
همی گشت چون گرد گیتی سپهر.