دگر گشتن . [ دِ گ َ گ َ ت َ ] (مص مرکب ) تغییر یافتن . دگر شدن . تغییر کردن . عوض شدن . تغیر. تغییر. (یادداشت مرحوم دهخدا). مبدل شدن . تبدیل شدن . تغییر یافتن وضع و حال . و رجوع به دگر شدن شود :
نه از دانش دگر گردد سرشته
نه از مردی دگر گردد نوشته .
پیر شده بود و نه آن بوالحسن آمد که دیده بودم و روزگار دگر گشت و مردم و همه چیزها. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص 624).
چون گشت جهان را دگر احوال عیانیش
زیرا که بگسترد خزان راز نهانیش .
وَاکنون ز گشت دهر دگر گشتم
گوئی نه آن سرشت و نه آن طینم .
جهانا چون دگر شد حال و سانت
دگر گشتی چو دیگر شد زمانت .
طبع هوا بگشت و دگرگونه شد جهان
حال زمین دگر گشت از گشت آسمان .
بر تو تا زنده ام دگر نکنم
گرچه کار جهان دگر گردد.
بدل مجوی که بر تو بدل نمی جویم
دگر مشو که غم تو دگر نمی گردد.
مگر در سرت شور لیلی نماند
خیالت دگر گشت و میلی نماند.